Spilar - Vandaag en alle dagen / 9  (Waardering Muziekwereld)

Spilar - Vandaag en alle dagen

Het weefwerk van een deel van de Vlaamse folkscene is vrijwel ondoorgrondelijk maar zorgt voor heel fijnmazig samengestelde bands die ieder een eigen geluid laten horen. Zo kom je in tal van bands dezelfde namen tegen al dan niet vergezeld door gelegenheidsmuzikanten. Het oprichten van het bezielde muzieklabel ‘Trad Records’ door Ward Dhoore (Trio Dhoore, Spilar, Estbel) en Jeroen Geerinck (Hot Griselda, Spilar, Novar) is een gouden greep. Zowel nieuwe als doorgewinterde muzikanten krijgen er de kans hun folkmuziek over het voetlicht te brengen. Eén voorwaarde: meesterschap.

In de jaren ’70, tijdens de Europese folk revival die zich voornamelijk in de Keltische streken afspeelt, leunen we in Nederland vooral op bands als ‘Fungus’ en iets later ‘Wolverlei’. België heeft een iets groter ‘aanbod’ van folkzangers als ‘Wannes van de Velde’ en groepen als ‘Kadril’ en ’t Kliekske’. Dat de eigen folk in Vlaanderen, veel meer dan in Nederland, sinds enige tijd weer opbloeit heeft naar mijn idee te maken met het zoeken naar en vinden van identiteit. Niet hoogdravend maar meer vanuit een romantisch idee en grote waardering voor de kunst van het folkmuziek maken.

Ward Dhoore en Jeroen Geerinck richten met zus en broer Eva en Maarten Decombel en Louis Favre ‘Spilar’ op. In 2020 brengen ze hun eerste album ‘Stormweere’ uit. Verleden en heden zijn naast eigen composities in een meer folkrock achtig jasje gestoken, zonder authentieke instrumenten overboord te zetten. Muziek verbindt ook de tijd. Een fraai album door muzikanten gespeeld die songs herkneden en uitvoeren met een grote mate van vanzelfsprekendheid. Het is meestal moeilijk om het woord virtuositeit in de mond te nemen maar de instrumenten zijn bij ‘Spilar’ als was in de handen van de muzikanten.

‘Vandaag En Alle Dagen’ is wederom een samengaan van het oude en het nieuwe. Van authentiek uitgevoerde maar met snufjes rockgeluid omgeven songs als ‘Duf, Duf, Duf’ en ’t Hope Vooruit’ tot een spannende stevige elektrische folkrocksong als ‘Zoete Lief’. Het ruimtelijke ‘IJslandvaarder’ heeft de melancholie van de discrepantie tussen het harde leven, waarin het slecht toeven is, en de weemoed waarmee er op terug te kijken is. Een gekwelde achtergrondzang aan het eind van de song maakt het onoverkomelijke van het verhaal des te indringender. Aanvankelijk recht toe recht aan maar vervloeiend in een prachtig frêle mandoline en percussie intermezzo is ‘Wa Ga Je Gie Doen’ een boeiende song. De mandoline haalt aan het eind van het liedje de andere instrumenten nog een keer terug. Bonkend is ‘Acht Soldaten’ een directe aanklacht tegen oorlog en haar aanstichters. “Eén voor één worden ze geraakt, één voor één kapot gemaakt”. De synth vervult een verstevigende rol in deze ‘protestsong’. “Speel nog een bluessong” is de eerste zin van een wanhopige fijnzinnige gitaarsong, een duet dat met de titel ‘Verliefd en Verdwaald’ voor zich spreekt. Op met de ‘Rug Naar ’t Land’, helder bescheiden gezongen door Eva, brengt Spilar de verdwijnende schoonheid en noodzakelijkheid van onze natuurlijke habitat fijntjes naar voren. Een uitgesponnen song vol kalme wisselingen van instrumenten met de elektrische gitaar als dragend instrument.

‘Vandaag En Alle Dagen’ is een “vaak afspeel album” vol kleine spanningsvolle maar ook stampende liedjes. Oude boodschappen die één op één nog steeds de menselijke vragen en problemen verwoorden. Nieuwe boodschappen die hetzelfde doen en gewoon folk zijn omdat ze het leven bezingen. In het West-Vlaams en dat klinkt geworteld en warm.

Recensie: Ronand Valstar

Bron: www.realrootscafe.com

Direct link: Spilar, Vandaag En Alle Dagen – REAL ROOTS CAFÉ (realrootscafe.com)

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 16 april 2024

Listen Tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex