Jack Poels - Blauwe vaer   (Waardering Muziekwereld) 8

Jack Poels - Blauwe vaer

In januari vierde Heaven zijn twintigjarig bestaan. En van de hoogrepunteh van het feetje in Tivoli/Vredenburg, Utrecht, was het optreden dat Jack Poels verzorgde. Samen met Jan Hendriks, bekend van onder andere Doe Maar) en producer/multi-instrumentalist BJ Baartmans speelde hij liedjes van zijn soloalbum Blauwe Vaer. Op dat album zelf moesten we nog even wachten, maar nu het er is blijkt Blauwe Vaer dat wachten meer dan waard te zijn. Iedereen kent Poels natuurlijk als voorman van Rowwen Hze, en iedereen kent Rowwen Hze als de ultieme feest-annex hoempaband. Dat is niet helemaal terecht, want op bijna al hun albums staan subtiele, introverte en dromerige liedjes, zoals bijvoorbeeld De Peel In Brand van Blieve Loepe (2005). Wat Poels hier laat horen ligt in dezelfde sfeer als de subtiele kant van Rowwen Hze. Maar hij gaat een stapje verder dan hij met zijn groep ooit heeft gedaan. Of het producer BJ Baartmans was die hem uit zijn comfortzone lokte of dat hij zelf die stap heeft gewaagd, ik weet het niet. Maar opvallend is dat Poels en Baartmans een sfeer scheppen die, bijvoorbeeld door het gebruik van instrumenten als mandoline, bouzouki en banjo, bijna Spaans/Portugees aandoet en hij in die zin ver af staat van het americana- en tex-mexgeluid dat ook zo kenmerkend is voor Rowwen Heze. De teksten zijn echter als vertrouwd in het Limburgs zoals ze dat spreken in America, Poels geboortedorp waar ook de wieg van Rowwen Hze stond. Evenzeer is vertrouwd van lichtheid, weemoed en geluk die Poels stem altijd weer bij mij oproept in zijn subtiele liedjes. Blauwe Vaer betekende dan ook voor mij ruim veertig minuten puur luistergenot, ook al doordat het album eigenlijk nauwelijks zwakke plekken kent. Wellicht dat Als n Kiend net iets te veel over gebaande paden gaat, maar ach, bij n iets minder sterk nummer tussen elf ijzersterke kun je niet spreken van een album dat halverwege inzakt. Overigens zouden bijna alle nummers wellicht nog mooier zijn geworden als de accordeon van Tren van Enckevort zich er af en toe subtiel had ingevoegd. Desondanks hoogtepunten te over: wat mij betreft het openingsnummer In De Achtertuin, het subtiel swingende Kermis In De Hel dat BJ Baartmans haast achteloos van wat percussie voorziet, en het titelnummer. Conclusie, met Blauwe Vaer plaatst Poels zichzelf voor een haast duivels dilemma. Doorgaan op deze ingeslagen, vernieuwende weg of vertrouwd verder met het Rowwen Hze? Of: niet kiezen en gewoon allebei doen.

Recensent: Roeland Smits

Bron: Popmagazine Heaven, nr. 3/2020

Website: www.popmagazineheaven.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 18 juni 2020

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex