Indigo Sparke - Hysteria  (Waardering Muziekwereld)

Indigo Sparke - Hysteria

Indigo Sparke imponeerde aan het begin van 2021 met het geweldige maar helaas nauwelijks opgemerkte Echo en herhaalt dit kunstje met het flink anders klinkende maar wederom zeer indrukwekkende Hysteria. De Australische muzikante Indigo Sparke slaagde er op haar debuutalbum Echo in om te klinken als Mazzy Star en Cowboy Junkies, wat een memorabel debuut opleverde. Het deze week verschenen en door The National voorman Aaron Dessner geproduceerde Hysteria klinkt flink anders. Indigo Sparke schuift wat op richting op en rock en kiest voor een wat toegankelijker maar nog altijd spannend en dynamisch geluid. De zang op het album is nog wat beter dan op het debuutalbum van de vanuit New York opererende muzikante, waarna de zeer persoonlijke teksten over de nodige misère die Indigo Sparke tegen kwam de impact van dit uitstekende album nog wat groter maakt. Ik was ruim anderhalf jaar geleden zeer gecharmeerd van Echo, het debuutalbum van de van oorsprong Australische singer-songwriter Indigo Sparke. Het is een album dat ik omschreef als de perfecte mix van Mazzy Star en Cowboy Junkies en dat zijn twee bands die ik reken tot mijn persoonlijke favorieten. Ondanks de vergelijking met twee bands die me zeer dierbaar zijn, bleef het debuutalbum van Indigo Sparke makkelijk overeind wat veel zegt over de kwaliteit van het album. Echo werd overigens geproduceerd door Big Thief zangeres Adrienne Lenker en Big Thief producer Andrew Sarlo, die het bijzondere talent van Indigo Sparke voorzagen van een behoorlijk sober maar mooi geluid.

Indigo Sparke strandde tijdens de coronapandemie in haar vaderland Australië, maar kon uiteindelijk toch terugkeren naar haar nieuwe thuisbasis New York, waar ze al snel de studio in dook voor het opnemen van Hysteria. Ook voor haar tweede album wist Indigo Sparke een producer van naam en faam te strikken, want in New York werkte ze samen met niemand minder dan The National voorman Aaron Dessner, die eerder mooie dingen deed voor onder andere Taylor Swift. Aaron Dessner heeft gekozen voor een duidelijk andere aanpak dan Adrienne Lenker en Andrew Sarlow. Hysteria klinkt een stuk voller dan het debuutalbum van Indigo Sparke en de muziek van de Australische singer-songwriter klinkt bovendien wat toegankelijker. Dat is aan de ene kant jammer, want juist het sobere karakter van Echo gaf het album de beklemmende sfeer die de muziek van Indigo Sparke zo bijzonder maakte. Aan de andere kant heeft Aaron Dessner fraai werk geleverd en heeft hij Indigo Sparke voorzien van een meer eigen geluid. Hysteria doet me, in tegenstelling tot Echo, slechts zeer incidenteel denken aan de muziek van Mazzy Star en Cowboy Junkies. Vergeleken met het debuutalbum van Indigo Sparke zijn songs op Hysteria niet alleen voller ingekleurd, maar klinkt de muziek van de Australische muzikante ook steviger en dynamischer. Indigo Sparke kiest op haar tweede album vaker voor een mix van pop en rock, terwijl de invloeden uit de folk wat naar de achtergrond zijn gedrongen, al zijn ze zeker niet verdreven. Het bevalt me eerlijk gezegd prima, zeker als de Australische muzikante opschuift richting PJ Harvey, om er nog maar een andere persoonlijke favoriet bij te slepen.
Indigo Sparke heeft een aantal aansprekende songs geschreven, die aan de ene kant lekker in het gehoor liggen, maar aan de andere kant voldoende in staat zijn om de fantasie te prikkelen. De Australische muzikante maakte op haar debuutalbum indruk als zangeres, maar ik vind de zang op Hysteria nog een stuk beter. Indigo Sparke zingt op Hysteria met meer kracht en expressie en dit pakt prachtig uit. Ook op de muzikale inkleuring en productie van Hysteria heb ik niets aan te merken. Aaron Dessner heeft gezorgd voor een fraai evenwicht tussen oorstrelende en wat spannendere klanken, waardoor Hysteria de aandacht makkelijk vast houdt. Het is af en toe best ver verwijderd van Echo, maar in kwalitatief opzicht doet Hysteria zeker niet onder voor het vorige album. Let overigens ook op de teksten waarin Indigo Sparke het gevecht aan gaat met een imposante serie demonen die de afgelopen jaren op haar pad kwamen. Indrukwekkend album.

Recensent: Erwin Zijleman (Blog de Krenten uit de Pop)

Direct link: De krenten uit de pop: Indigo Sparke - Hysteria

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 3 november 2022

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex