Greg Copeland - The tango bar   (Waardering Muziekwereld)

Greg Copeland - The tango bar

Na ruim een kwarteeuw stilte laat Greg Copeland in 2008 nog eens van zich horen met het voortreffelijke Diana & James, de opvolger van Revenge Will Come, het debuut waarbij zijn jeugdvriend Jackson Browne de productie verzorgt en zijn backingband uitleent. Copeland is een singer-songwriter die zoals zijn beroemde vriend tussen sociaal geŽngageerde themaís en fraaie liefdesliedjes pendelt. Evenals zijn getalenteerde collega Steve Noonan, waarmee Copeland eveneens intens samenwerkte, geraakt hij nooit uit de schaduw van Browne en verdwijnt voor een lange periode uit de muziekwereld, ondertussen wordt zijn song El Salvador opgepikt door Joan Baez en Peter Paul & Mary.

Op de cover vanThe Tango Bar prijkt een foto van een jong koppel, het is een op het Griekse eiland Milos genomen vakantiekiekje met de destijds 22-jarige Copeland en zijn toenmalige vrouw Pamela Polland, eveneens een niet onverdienstelijk singer-songwriter. Copeland is nu 74, ongeveer zo oud als de twee oudere mannen met het hondje op de foto, een terugblik op het verleden die refereert naar de thematiek van de langspeler. Greg Leisz de producer van Diana & James geeftf die rol door aan Tyler Chester, die evenals snarenman Leisz prominent aanwezig is als muzikant. Zo legt hij een fraaie pianopartij onder de prachtige zang van Inara George in Iíll Be Your Sunny Day. Copeland zelf is nog nergens te bespeuren, zijn wat verweerde stem is in Let Him Dream te horen, een in heimwee gedrenkte ballade, accordeon en zachte achtergrondzang versterken het melancholisch gevoel. Leiszí ijle lapsteel duelleert met de scherpe gitaar van Val McCallumen schraagt het rauwe parlando. Na een prevelend gedebiteerd Coldwater Canyon bezingt Copeland Lou Reed in het gelijknamige donkere nummer dat zich ontrolt op duistere highways waar het gevaar immer op de loer ligt. Vervolgens komt Caitlin Canty met fluwelen stem fragiel op de voorgrond in enkele nummers zoals Mistaken For Dancing dat McCallum als co-auteur vermeld. Na het door pedalsteel ingekleurde Beaumont Taco Bell doet Copeland uitgeleide met The Tango Bar, een door trompet en piano geborstelde ballade, dronken van weemoed naar lang vervlogen tijden. Kortom het betere singer-songwriterswerk.

Recensent: Cis van Looy

Bron: www.writteninmusic.com

Deeplink: read://https_writteninmusic.com/?url=https%3A%2F%2Fwritteninmusic.com%2Falbumrecensie%2Fgreg-copeland-the-tango-bar%2F

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 25 juni 2020

Website

 

 

Terug naar Hoofdindex