Emily Barker - A murmaration of words  (Waardering Muziekwereld) 9

Emily Barker - A murmaration of words

Emily Barker heeft duidelijk wat met de natuur. Al op jonge leeftijd plantte ze bomen langs de Blackwood River om erosie te voorkomen en ze steunt nog steeds boomplantinitiatieven, vooral in AustraliŽ, ook al woont ze inmiddels al jaren in Engeland. Bovendien wijdt ze op haar nieuwe album een nummer (The Woman Who Planted Trees) aan een Keniaanse activiste die zich bezig houdt met de herbeplanting van kaalgeslagen gebieden. Ook in andere songs klinkt de liefde voor alles wat groeit en bloeit door, zoals in Where Have The Sparrows Gone (mooie alliteratie in Where were the woods were once). Zo mooi als haar themaís zijn, zo puur klinkt Barker ook zelf; lieflijk zonder dat het te zoet wordt, met prachtige aangrijpende folky liedjes die je bij de lurven pakken en niet meer loslaten. Mooi geÔnstrumenteerd, effectvol maar sober, zodat de focus op haar schitterende stem blijft liggen. Die klinkt nog net zo jeugdig als toen Heaven haar twaalf jaar geleden voor het eerst aanprees, ten tijde van Despite The Snow (haar tweede waaraan een paar sterke albums met The Low Country aan voorafgingen. Toen was ze nog onbekend, inmiddels is dat anders. In 2018 is ze uitgeroepen tot UK Artist Of The Year bij de UK Americana Award en ze won ook een prijs met de themasong van de crimeserie Wallander. Rest ons te melden dat ze bij vlagen nog steeds herinnert aan Sandy Denny en dat deze nieuwe ťťn van haar allerbeste is. Overtuigd? Haal dan A Dark Murmaration Of Words in huis op vinyl, al is de cd ook niet te versmaden, want die is verkrijgbaar in een mooi kartonnen boekwerkje.

 

Recensent: Kees van Wee

Bron: Popmagazine Heaven, nr. 6/2020

Website: www.popmagazineheaven.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 5 januari 2021

Listen tracks

Video

Website

 

 

 

 

Terug naar Hoofdindex