Dorothea Paas - Anything can't happen (Waardering Muziekwereld) 8

Dorothea - Anything can't happen

De Canadese muzikante Dorothea Paas duikt diep in de archieven van de Laurel Canyon folk, maar slaagt er ook in om de invloeden uit het verleden te verwerken in een eigenzinnig geluid.
Anything Canít Happen van de Canadese muzikante Dorothea Paas maakte bij eerste beluistering niet overdreven veel indruk, maar hoe vaker ik naar het album luister, hoe mooier en bijzonderder ik het vind. De muzikante uit Toronto heeft een zwak voor Laurel Canyon folk in het algemeen en de muziek van Joni Mitchell in het bijzonder, maar slaagt er ook in om een eigen geluid neer te zetten. In muzikaal opzicht is het vaak loom en wat zweverig, al heeft het album ook zijn stevigere momenten. De bijzondere zang van de Canadese muzikante kleurt fraai bij de instrumentatie en zorgt er voor dat Dorothea Paas zich uiteindelijk makkelijk weet te onderscheiden van de concurrentie. Albums die uitsluitend in het hokje folk worden geduwd kunnen meestal niet onmiddellijk op mijn sympathie rekenen. Ik ben nu eenmaal geen echte folkie, maar wanneer pure folk wordt vermengd met wat pop of rock of met invloeden uit omliggende genres ben ik er meestal wel voor te porren. 

Anything Canít Happen van Dorothea Paas werd eerder deze week vooral in het hokje folk geduwd, waardoor het album niet direct op de meest urgente stapel nieuwe releases lag, maar toen ik het album eenmaal had beluisterd hoefde ik niet lang te twijfelen over de vraag of dit voor mij nu een krent uit de pop is of niet. Dat het album van de Canadese muzikante in eerste instantie voornamelijk in het hokje folk werd geduwd is overigens behoorlijk onzinnig, want Dorothea Paas zoekt een album lang de grenzen van het genre op. Het debuutalbum van de muzikante uit Toronto, Ontario, opent met een zwoel intro van 30 seconden, maar kiest in de tweede track voor muziek die bestaat uit gelijke delen psychedelische folk en rock. De gitaren combineren direct prachtig met de expressieve vocalen van Dorothea Paas, die met haar stem uitstekend zou passen binnen de folk, maar zich niet zomaar in een hokje laat duwen. Het is zeker geen traditionele Britse of Amerikaanse folk die de Canadese muzikante maakt en als ik het al folk durf te noemen, kom ik misschien nog wel het vaakst uit bij de Laurel Canyon folk zoals die aan het eind van de jaren 60 in de heuvels rond Los Angeles werd gemaakt. In de tweede track op het album combineert Dorothea Paas de folky klanken nog met een stevig geluid vol elektrische gitaren en synths, maar in de derde track horen we een akoestisch geluid waarin naast mooie gitaarakkoorden en de heldere stem van de Canadese muzikante vooral fluitende vogeltjes zijn te horen. Wanneer die verdwijnen en het geluid weer wat dichter tegen dat van de Laurel Canyon folk aankruipt, hoor ik voor het eerst iets van Joni Mitchell en dat is een associatie die nog vaak terugkeert bij beluistering van Anything Canít Happen. Zeker wanneer het debuutalbum van Dorothea Paas loom en zwoel klinkt, lijkt het een album van deze tijd, maar een lockdown album is het zeker niet, al is het maar omdat het album al in 2018 en 2019 werd opgenomen. 

Waarom Dorothea Paas zo lang heeft gewacht met de release van haar debuut weet ik niet, maar Anything Canít Happen komt precies op het juiste moment. Het is immers in de meeste tracks een heerlijk album om de zomer meer te onthalen. Het is aan de andere kant een razendknap album, dat steeds weer probeert te vernieuwen, precies wat je verwacht van een muzikante uit Toronto. Dat probeert Dorothea Paas met de instrumentatie die ook rauwer en steviger kan klinken en dat doet ze met haar bijzondere stem, die fluisterzacht kan klinken, maar ook behoorlijk kan bezweren. Bij eerste beluistering twijfelde ik nog wel eens of ik het echt allemaal even mooi vond, maar inmiddels word ik in bijna alle tracks gegrepen door de bijzondere magie van de Canadese muzikanten, die haar klassiekers uit het verre verleden kent, maar ook iedere keer een bijzondere draai weet te geven aan deze invloeden van weleer. Het levert een eigentijds klinkend folkalbum op dat echt veel meer is dan een folkalbum. In de gaten houden deze Dorothea Paas. 

Recensent: Erwin Zijleman (Blog de Krenten uit de Pop)

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 10 juni 2021

Listen Tracks

Video

Website

 

 

 

Terug naar Hoofdindex