Brother Dege - Farmer's almanac (Waardering Muziekwereld) 9
Weinig muzikanten vangen de essentie van het Diepe Zuiden van de Verenigde Staten beter in muziek dan Brother Dege. Al sinds het begin van de jaren negentig schildert deze uit Louisiana afkomstige singer-songwriter de onderbuik van het zuidelijke Amerikaanse bewustzijn in Southern Ghotic-klanken die op uiterst authentieke wijze swamproots, folkrock en countryblues verenigen. Nadat hij eerst vier albums maakte met de Southern rockband Santeria keerde hij in 2010 solo terug als Brother Dege met een meer op Delta blues geënte stijl. Zelf uitgegeven zonder enige fanfare groeide Folksongs Of The American Longhair uit tot een Amerikaanse klassieker. De film- en tv-wereld pikte hem alom op als soundtrack wanneer een rauw beeld nodig was van het leven Deep South. Dat Quentin Tarantino hem prominent gebruikte in de film Django Unchained sprak al bijna vanzelf en leverde hem ook een Grammy-nominatie op. Met Farmer’s Almanac zijn we alweer drie albums verder en hoewel je wellicht zou denken dat Legg’s bevlogen intensiteit in de loop van de afgelopen acht jaar wel zou zijn afgenomen, blijkt niets minder waar en maakt hij nog immer grote indruk. Ik denk zelfs dat Farmer’s Almanac zijn beste plaat is, een schitterende mix van roots en blues gevat in elf ijzersterke literaire liedjes van een niveau waar David Eugene Edwards (16 Horsepower, Wovenhand) nog een puntje aan kan zuigen, al was het maar omdat Legg intensiteit koppelt aan subtiliteit en de luisteraar voldoende ruimte geeft om tussendoor op adem te komen. Door zijn onafhankelijke opstelling moet u zelf enige moeite doen om de muziek van Brother Dege te vinden, maar dat betaalt zich dan dubbel en dwars terug.
Recensent: Pieter Wijnstekers
Bron: Popmagazine Heaven, nr. 6/2018
Website: www.popmagazineheaven.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 7 februari 2019