Bluai - Save it for later  / 9 (Waardering Muziekwereld)

Bluai - Save it for later

De Belgische band BLUAI verrast op haar debuutalbum Save It For Later met een prachtige mix van Amerikaanse rootsmuziek, indierock en pop en maakt indruk met een bijzonder geluid vol fraaie accenten. BLUAI wordt op de bandcamp pagina van de Belgische band een Ďbedroom projectí genoemd, maar met het debuutalbum van de band kan de slaapkamer zomaar worden verruild voor een wereldwijd podium. Save It For Later roept in eerste instantie associaties op met een aantal grote bands van het moment, maar de drie vrouwen uit BelgiŽ hebben ook een duidelijk eigen geluid, dat naarmate je het debuutalbum van BLUAI hoort alleen maar mooier wordt. Indierock, pop en Amerikaanse rootsmuziek smelten prachtig samen in songs die zowel in muzikaal als in vocaal opzicht het gehoor strelen. Er komt het afgelopen jaar veel moois uit BelgiŽ, maar BLUAI is nog een stuk beter.

De Nederlandse popmuziek bloeit de afgelopen jaren op zeer indrukwekkende wijze, maar ook bij onze Zuiderburen wordt momenteel heel veel hele mooie muziek gemaakt. In eigen land is BLUAI al enige tijd een grote belofte voor de toekomst, maar met hun debuutalbum Save It For Later gaan gitariste en zangeres Catherine Smet, drumster Mo Govaerts en bassiste Caitlin Talbut ook ver buiten de eigen landsgrenzen flink wat indruk maken. BLUAI doet dat direct in de fraaie openingstrack My Kinda Women met een opvallende mix van country, folk, blues en indierock. Het is een track die opvalt door geweldig bluesy of juist lekker stevig gitaarwerk en subtiel banjospel, maar het is vooral de stem van Catherine Smet die de aandacht trekt. De Belgische muzikante zingt met veel gevoel en heeft een karakteristiek stemgeluid, dat af en toe wat doet denken aan dat van Adrianne Lenker. Gezien de mix van invloeden en associaties met de stem van Adrianne Lenker verwacht ik dat BLUAI snel zal worden vergeleken met Big Thief. In een aantal tracks op Save It For Later is dat terecht en daar is wat mij betreft ook niets mis mee, maar de muziek van BLUAI kan meerdere kanten op. In een aantal tracks kruipt BLUAI juist veel dichter tegen de Amerikaanse rootsmuziek aan. Ook in deze tracks verrast de Belgische band met geweldig en behoorlijk veelzijdig gitaarwerk en een subtiel spelende ritmesectie, maar het is wederom de stem van Catherine Smet die de meeste indruk maakt (en die ik persoonlijk veel mooier vind dan die van Adrianne Lenker). De muziek van BLUAI heeft een indierock kant en een kant die dicht tegen de pure Amerikaanse rootsmuziek aan zit, maar Catherine Smet, Mo Govaerts en Caitlin Talbut maken ook lekker in het gehoor liggende popsongs, waarin ook mooi verzorgde koortjes zijn opgenomen. Het is allemaal knap geproduceerd door Willem Ardui, die het debuutalbum van BLUAI heeft voorzien van een open en ruimtelijk geluid, waarin het gitaarwerk de ruimte krijgt en de stem van Catherine Smet optimaal tot zijn recht komt. Zeker wanneer extra vocalen worden toegevoegd aan het geluid van BLUAI en de band kiest voor behoorlijk toegankelijke popsongs met een randje roots, maakt de Belgische band de muziek die je zou willen horen van een band als HAIM (die helaas steeds meer opschuift richting mainstream pop), waarmee zich volgend relevant vergelijkingsmateriaal aandient. In het fraaie Teeth kan ook boygenius worden toegevoegd aan het fraaie lijstje inspiratiebronnen en ligt de lat nog een stukje hoger voor de Belgische band.
BLUAI houdt zich echter makkelijk staande met aansprekende songs, maar de muziek van Catherine Smet, Mo Govaerts en Caitlin Talbut heeft ook iets intiems en kwetsbaars. Zeker in de meest ingetogen songs op het album zijn zowel de muziek als de zang van een hele bijzondere schoonheid en stijgt BLUAI tot grote hoogten. Als de gitaren voorzichtig door deze schoonheid heen snijden, neemt mijn enthousiasme voor het debuutalbum van de band lyrische proporties aan en vergeet ik al het genoemde vergelijkingsmateriaal.

In BelgiŽ weten ze al langer dat ze goud in handen hebben met de drie vrouwen van BLUAI, maar Catherine Smet, Mo Govaerts en Caitlin Talbut ontstijgen de belofte op Save It For Later op alle fronten. Ik had een paar dagen geleden nog nooit van BLUAI gehoord, maar inmiddels koester ik het prachtige debuutalbum van de band als een van de allerbeste albums van het moment.

Recensent: Erwin Zijleman (Blog de Krenten uit de Pop)

Direct link: De krenten uit de pop: BLUAI - Save It For Later

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 28 maart 2024

Listen Tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex