Whitesnake - Forevermore (Waardering Muziekwereld) 8
Als Good To Be Bad (2003) het luidste Whitesnake-album was, dan is Forevermore de meest dynamische. Een subtiel maar veelzeggend verschil. Het gestorte beton verkrijgt intimiderende dimensies in de nabijheid van de rozen die door de spleten in het plaveizel omhoog schieten. Er wordt dus meer dan eens op effectieve wijze gas teruggenomen. Wat niet wegneemt dat dit een album met een enorme riffdichtheid is. De fantastisch op elkaar ingebeukte gitaartandem Doug Aldrich/Reb Beach is zowaar intact gebleven, want de bijna traditionele bezettingswijziging betreft ditmaal slechts de ritmesectie, waarbij bassist Uiriah Duffy en drummer Chris Frazier zijn vervangen door respectievelijk Michael Devin en Brian Tichy (toetsenist Timothy Drury vervult hier nog slechts een gastrol). Op de beste momenten lijkt Forevermore een compendium van alle stijlmomenten die ooit de fundamenten voor het Whitesnake-canon leverden, aangevuld met een mespuntje southern rock á la Lynyrd Skynyrd in Fare Thee Well.
Chris van Oostrom
Bron: http://www.lustforlifemagazine.nl/
Gepubliceerd op Muziekwereld: 23 juni 2011
|
|