Whitehorse - Leave no bridge unburned   (Waardering Muziekwereld)

Whitehorse - Leave no bridge unburned

Bij het verschijnen van nieuwe platen van het uit Luke Doucet en Melissa McClelland bestaande Canadese duo Whitehorse zitten wij altijd wel ergens op de eerste rij. Die twee staan immers sterk garant voor kwaliteit. Zowel hun soloplaten als hun samenwerkingen als duo verdienen wat ons betreft zonder uitzondering elke mogelijke vorm van aanbeveling. Dat was al zo voor elk van de vier aan “Leave No Bridge Unburned” voorafgaande coöperaties en dat is ook voor die nieuwe weer zo.

Ook op die tweede echte volwaardige langspeler kent de creativiteit van Doucet en McClelland weer geen grenzen. In een productie van hun landgenoten Gus Van Go en Werner F lijken ze zelfs alleen nog maar meer muzikaal terrein te willen bestrijken dan voorheen. Gelijk vanaf openingsnummer “Baby What’s Wrong?” is het al goed prijs. Heerlijke rootspop, afkomstig uit dezelfde achterbuurten die Tom Waits en z’n secondant Marc Ribot ooit ook wel eens durfden te frequenteren, is dat. Vervolgens is er het atmosferische “Tame As The Wild Ones”, gecontroleerde gitaarrock met een bepaald niet geringe soundtrackpotentie. “Downtown” stoeit op zijn beurt dan weer met elementen uit pop, rock, surf en R&B. Een hoogst interessante en supercatchy muzikale hybride is het resultaat. “Sweet Disaster” begint als iets van de Zombies en twangt vervolgens ingehouden een aardig eindje door, “You Get Older” trekt al even aanstekelijk door richting alternatieve country en “Evangelina” klinkt als de Jesus & Mary Chain op de rootstoer. “The One I Hurt” sluipt daarna over iets van een Canned Heat-groove richting elektrische folkrock, “Dear Irony” is een pracht van een onderkoeld gebrachte trage en het duetje “Fake Your Death (And I’ll Fake Mine)” is al bij al als eerder klassiek te bestempelen rootspop. Voor “Oh Dolores” halen we in het kielzog daarvan graag weer eens even de term countryrock uit de kast en voor het afsluitende “The Walls Have Drunken Ears” vervangen we in die omschrijving gewoon het woordje country door roots. Al rammelt dat nummer lang niet over z’n gehele lengte. Enigszins psychedelisch aandoende elementen bepalen bij nader inzicht zelfs de klankkleur van grote delen ervan.

Het moge ondertussen al wel even duidelijk zijn: muzikale avonturiers en omnivoren worden hiermee weer uitgebreid op hun wenken bediend!

Bron: www.ctrlaltcountry.be

Deeplink: http://www.ctrlaltcountry.be/Pagina1.htm#Whitehorse

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 16 juni 2015

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex