Tomoko Nozawa - Shiawase no hana (Flor feliz) / Encontro (Waardering Muziekwereld) 8½ / 9
Het Internet blijft me
verbazen. Wat dacht u van pure Braziliaanse bossa nova uit Japan? Zangeres
Tomoko Nozawa uit het land van de rijzende zon groeide op in de Tochigi
Prefecture, maar verloor haar hart aan Brazilië. Ze studeerde af aan de Royal
Academy of Music en aan de Tokyo National University of Fine Arts and Music, en
trok daarna naar het Conservatoire a Rayonnement Regional de Paris waar ze de
eerste prijs behaalde. Tijdens de jaren negentig begon ze jazz te zingen, maar
het was vooral de Braziliaanse muziek die haar voorkeur wegdroeg. Haar versies
van bossa nova en samba klassiekers brengt ze afwisselend in het Portugees en in
het Japans. In 2005 verscheen haar debuut ‘Encontro’ waarvan u de recensie
hierna kan lezen, en nu is haar tweede uit. De titel betekent “gelukkige bloem”
en de cd opent met de Portugese versie van Marvin Gaye’s ‘What’s Going On?/Qual
é?’ op een zachte smooth jazz basis. Daarna volgt ‘Samba do avião’ van Antonio
Carlos Jobim, een zacht ingetogen bossa nova. Het derde nummer is in het Japans,
en het spijt mij maar die titel kan ik niet lezen. Tomoko vervolgt met
‘Encontros e despedidas’ in opnieuw diezelfde ingetogen bossa stijl, waarna het
trage ‘Nunca’ aan de beurt is. Mooi! Het zesde nummer is opnieuw Japans, gevolgd
door ‘Saudade da Bahia’ voorbij kabbelt. ‘Caiaque’ is meer eigentijdse jazz,
waarna ‘Saudade bateu, Saudade se foi’ terug zachte jazz brengt. ‘Triste
madrugada’ is meer opgewekte bossa nova, waarna ‘Não deixe o samba morrer’ weer
de zachte toer opgaat. Afsluiter is een Japanse song. Probeer Tomoko Nozawa,
haar stem zal u verleiden, en wat meer is, haar Portugees klinkt mij feilloos in
de oren, zonder accent! De arrangementen en de productie waren in handen van
Yoshiaki Shigehisa. Een aangename verrassing!
Patrick Van de Wiele (3½)
Bron: http://keysarchief.weebly.com/
http://keysandchords.yolasite. com/
Hiervoor schreef ik de recensie van de Japanse zangeres Tomoko Nozawa’s nieuwste
cd ‘Shiawase no Hana (Flor Feliz)’, maar tegelijk stuurde ze me ook haar debuut
uit 2005. Haar versies van bossa nova en samba klassiekers brengt ze in het
Portugees. Tomoko opent met haar versie van Antonio Carlos Jobim’s ‘A
Felicidade’, echt mooi! ‘A Voz do Morro’ volgt, een samba, waarna de klassieker
‘Speak Low’ aan de beurt is. Buiten de Engelse titel is dit ook in het
Portugees. Daarna komt ‘Sempre a Esperar’ dat daarom niet minder mooi is. De
Braziliaanse dichter Vinicius de Moraes is vooral bekend door zijn werk met
hogervernoemde Jobim, maar het nummer ‘Valsa de Euridice’ is van hem alleen. Een
echte wals! ‘Praia da Barra’ vervolgt, en de Braziliaanse gitarist Toninho Horta
maakte er een gastoptreden op. ‘Osanpo’ is daarna aan de beurt, een zeer zacht
liedje, waarna de bekende heupwiegende bossa nova ‘O Barquinho’ van Roberto
Menescal & Ronaldo Boscoli vertolkt wordt. Mooi! De volgende track is integraal
in het Japans, dus ook de titel. ‘Marrom Bombom’ is ook aangenaam, gevolgd door
Gilberto Gil’s ‘Eu vim da Bahia’. Tomoko sluit af met ‘Tarde em Itapoã’, dat
ingeleid wordt met geluiden van aanspoelende golven. Probeer Tomoko Nozawa, haar
stem zal u verleiden, en wat meer is, haar Portugees klinkt mij feilloos in de
oren, zonder accent! De arrangementen en de productie waren in handen van
Yoshiaki Shigehisa. Dit album klom op tot in de top tien van HMV wereldmuziek
charts. Een
aangename verrassing!
Patrick Van de Wiele (3½)
Bron: http://keysarchief.weebly.com/
http://keysandchords.yolasite. com/
Gepubliceerd op Muziekwereld: 5 augustus 2010
|
|