Tim Knol - Days (Waardering Muziekwereld) 8½
Tim Knol houdt van kaassoufflés. Dat weten we, want Tim Knol is een hele normale jongen. Een normale jongen met een uitzonderlijk talent. De eenentwintigjarige jongeman wist 2010 namelijk af te sluiten gelauwerd artiest. Knol laat er echter geen gras over groeien, en nog geen jaar na Tim Knol komt hij met die moeilijke tweede. Dat het hem moeite heeft gekost, blijkt echter geen moment uit Days. Met iets meer afstand van de platenkast van zijn vader en een lichte invloed van de britpop uit zijn lagere school jaren, komen Knol en kornuiten hier met een album dat het talent van de eenentwintigjarige alleen maar onderstreept. Meest opvallend is de ruimere rol die zijn kornuiten op deze plaat hebben gekregen. Het afgelopen jaar aan intensief touren heeft de Knol en zijn makkers meer een eenheid gemaakt, en dat is terug te horen in de Days. Vooral ook in de ruimere rol die Anne Soldaat krijgt. Het referentie kader blijft echter vrijwel ongewijzigd. De countryrock van Buffalo Springfield, The Band en vergelijkbaren. Maar nu aangevuld met westcoast, britpop en fijnere rock, ergens tussen Blur, The Beach Boys en Big Star, maar steeds met een authentieke Knol-saus. Een saus die ervoor zorgt dat alles zo naar binnen gaat om zich daar blijvend te vestigen. En dat Tim Knol daar in niet afhankelijk is van de ervaren en meesterlijke band die hem begeleidt, bewijst hij feilloos in afsluiter A Simple Man. Het kleinste werk van de plaat, piano, stem en wat – haast overbodige – aanvullende strijkers. Meer is niet nodig om een uitroepteken te zetten achter de geslaagde bevalling van de voor Knol ogenschijnlijk eenvoudige tweede. Welhaast ontstaan tussen de kaassoufflés.
Tjeerd van Erve
Bron: www.nu.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 26 juni 2011
|
|