The Human
League - Credo (Waardering Muziekwereld)
7
Eind jaren zeventig en begin jaren tachtig
verrichtte The Human League pionierswerk op het gebied van elektronische muziek,
maar dat werd al snel overschaduwd door de pophits van de band. Op het nieuwe
album Credo revitaliseert The Human League zijn vertrouwde sound. Bij The Human
League denkt het gros der mensheid onmiddellijk aan de wereldhit Don’t You Want
Me. Dit nummer mag met recht het predicaat popklassieker dragen, maar de band
heeft meer briljante popsingles op zijn naam staan: Being Boiled, (Keep Feeling)
Fascination, Human en Love Action (I Believe In Love). Veel van die singles
stammen uit de succesvolle tweede periode, nadat medeoprichters Martyn Ware en
Ian Craig Marsh de band verlieten en Heaven 17 oprichtten. De toen nog
minderjarige zangeressen Joanne Catherall en Susan Ann Sulley voegden zich
indertijd bij de band. Catherall en Sulley zijn nog steeds lid van The Human
League, net als frontman Philip Oakey. Dit trio bepaalt sinds 1980 het geluid en
het beeld van The Human League, maar grijpt nu terug naar de elektronische
klanken van vóór Don’t You Want Me. Pulserende beats en repeterende teksten
vormen de hoofdmoot. Het uit Sheffield afkomstige elektronicaduo I Monster zorgt
voor de transitie van de authentieke synthpop naar hippe electro. Daardoor
klinken de nummers tegelijkertijd eigentijds en ouderwets. Of, beter gezegd,
ouderwets goed. Productioneel althans, want de inventiviteit en de
politiekgetinte teksten zijn nagenoeg compleet verdwenen. The Human League maakt
met Credo simpelweg een fijne danceplaat voor electrofans en
synthpopfetisjisten.
