The Baseballs - Strings 'n' stripes (Waardering Muziekwereld) 7½
Rock-‘n’-roll was, met name in zijn begintijd, een genre dat actief leentjebuur speelde bij blues, gospel en country. Zo waren Elvis Presley en Cliff Richard zeer bedreven in het uitzoeken van liedjes die ze naar hun hand konden zetten. Bij The Baseballs maakt de originaliteit plaats voor luiheid. De formule van The Baseballs is simpel en beproefd. Hits van nu in een muzikale omlijsting van toen. Alhoewel de vetkuiven ook weer niet heel actueel zijn, met (op dit album) vijf covers van hits uit de jaren negentig en slechts een stuk of drie echt recente singles. Wat The Baseballs doet opvallen tussen soortgelijke acts, is met name de close-hamonyzang en de opgewekte rock-‘n’-roll-arrangementen. Iets dat op het debuutalbum Strike! al een groot minpunt was, was de songkeuze van The Baseballs. Uitgekauwde hits, die vaak al eerder succesvol gecoverd waren, ondergingen opnieuw een bewerking. Nu leverde dat in sommige gevallen hele aardige nieuwe versies op. Op Strings ‘N’ Stripes is de liedjesselectie eveneens erg voor de hand liggend. Lady Gaga (Paparazzi), Katy Perry (California Gurls) en Kesha (Tik Tok) worden door de drie Duitsers onder handen genomen. Echter, met weinig bevredigend resultaat. Voor California Gurls en Follow Me (Uncle Kracker) verbuigt het drietal zelfs lichtelijk de opzet van de jaren vijftig-stijl om de nummers Beach Boys-achtige sounds mee te geven. De rock-‘n’-rollversies van raphits Ghetto Superstar (Pras Michel) en Miami (Will Smith) zijn in feite tweedegraads covers, want ze zijn beiden gebaseerd op hits uit een decennium eerder. Het trio waagt zich ook aan een eigen nummer; het erg op Muds Lonely This Christmas gelijkende Hard Not To Cry. De grootste miskleun op Strings ‘N’ Stripes is de vertaling van Het Is Een Nacht (Levensecht), de doorbraakhit van Guus Meeuwis. Vooral wanneer de Duitsers de oorspronkelijke Nederlandse tekst aanhalen, levert dat kromme tenen op. Zelfs Elvis en Cliff kwamen niet weg met het zingen in een taal die zij niet machtig waren.
Pierre Oitmann
Bron: www.nu.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 10 mei 2011
|
|