The Apartments - No song, no spell, no madrigal   (Waardering Muziekwereld) 10

The Apartmenets - No song, no spell, no madrigal

The Apartments uit Brisbane, Australië, was toch altijd wel een mysterieuze band. De oorzaak was de fragiel-romantische Peter Milton Walsh. Hij maakte deel uit van The Go-Betweens, maar al wilden Foster en McLennan hem binnenboord houden, Walsh ging zijn eigen gang met zijn Apartments, die in 1985 debuteerden met het schitterend melancholieke The Evening Visists… And Stays For Years. Een verhuizing naar New York en drie albums later, en er was geen Apartments meer – opgelost in de mist. Het talent van Peter Walsh leek verdampt, opgebrand. Maar o wonder, via voornamelijk Franse crowdfunding heeft Walsh na achttien jaar een nagelnieuw The Apartments-album weten te produceren: No Song, No Spell, No Madrigal. Het is een werkelijk schitterend comebackalbum, waarop Walsh de draad weer oppakt van een beloftevolle carrière. Older, sadder and wiser laat Walsh de luisteraar alle hoeken van de kamer horen met zijn weemoedige, intense songs, diepgevoeld gezongen en prachtig georkestreerd. Het titel- en openingnummer is meteen schitterend: stroperige bas, mineure gitaarakkoorden en tinkelende piano-akkoorden begeleiden Walsh’ beklemmende zang. Walsh legt een overweldigende hoeveelheid emotie in zijn stem en laat die in de prachtige liedjes vergezellen door fraaie sirenenzang, bloedrode strijkers en een verdwaalde Chat Baker-trompet. Uit het overweldigende Twenty One spreekt bovendien een intense droefheid over een groot verlies. De jazzy hoesafbeelding van een winters New York draagt optima forma bij aan de statige pracht van No Song, No Spell, No Madrigal. Een in memoriam voor Walsh’ overleden zoon Riley.

Auteur: Wiebren Rijkebroer

Bron: Popmagazine Heaven, nr. 6/2015

Website: www.popmagazineheaven.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 28 november 2015

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex