Steve Miller Band - Let your hair down (Waardering Muziekwereld) 7½

Vandaag: 15 april
2011 verschijnt het nieuwe album ‘Let Your Hair Down’ van The Steve Miller Band
via Roadrunner/Loud & Proud Records.
Afgelopen jaar bracht de band nog het succesvolle bluesalbum ‘BINGO’
uit dat onlangs nog genomineerd werd als ‘Blues Rock Album Of The Year’ door de
Blues Foundation.
10 nummers komen door de boxen als ik dit zit te tikken. En als eerst valt op
dat de stem van Steve Miller nog steeds heel herkenbaar aanwezig is. Je hoort de
space cowboy, the joker, je hoort Maurice. Dit is nog steeds de man die begin
jaren tachtig een onuitwisbare indruk achterliet bij mij, om drie redenen: A:
Geweldige nummers, B: een magnifiek live liveoptreden en C: door als eerste een
koevoet als muziekinstrument in te zetten. (Macho City).
Alleen de nummers zijn anders, veel covers, maar allemaal overduidelijk met een
Steve Miller saus overgoten. Eerst 17 jaar geen nieuw album uitbrengen en dan
vorig jaar het prijsbekroonde “ Bingo” en nu dan “ let your hair down”. een
nieuwe album. Waar “ Bingo” ophoudt gaat dit album weer verder. Het vermoeden
bestaat dat Steve er zoveel nummers uitgeperst heeft vorig jaar dat ie genoeg
voor 2 albums en misschien nog wel een derde cd in het verschiet liggen.
Kennelijk heeft hij er weer zin in. Dit bleek ook wel bij het optreden vorig
jaar in de HMH. Een vrolijke ogende Steve straalde aan alle kanten plezier uit.
Zoveel kennelijk dat een tweede album al heel snel volgt. Het is een blues
album, maar dan kristal helder geproduceerd. Niks ruw en edgy, maar blues “wie
aus dem bilderbuch”. Maar gelukkig nog net niet dusdanig gelickt geproduceerd
dat het je tegen gaat staan. Al hoewel ze af en toe toch aardig op dat randje
balanceren. Hij is momenteel gastmuziekdocent aan de USC Thornton en heeft
misschien daar de technische benadering aan te danken. We beluisteren de normale
edition, dus de laatste vier nummers zijn enkel op een special edition Cd versie
te verkrijgen!! “Take the money and run”, zullen we dan maar zeggen.
Laten we een aantal nummers nader bekijken.
1: Snatch it back and hold it: Lekkere verzameling oude blues dans benamingen, dit nummer kent een goede harmonicasolo halverwege het nummer en maakt hem daardoor lekker verteerbaar.
2: I got love if you want it. Van Slim Harpo. Vaak gecoverd, nu dus ook door Steve Miller. Loopt bijna naadloos over in het volgende nummer:
3: Just a litlle bit. Iets wat deze cd kenmerkt: De naadloze overgangen.
4: Close together, Lekkere gitaar rifs. Tekst kan op één A5-je (groot lettertype!)
5: lekkere samenzang, laid back gitaar sound, komt pas echt op gang als je door de eerste paar chorussen heen bent.
6: Pretty thing, van bo diddley riff, een mooi voorbeeld hoe alles op de goede plek ligt tijdens de productie, harmonica, gitaar, bas, drums en zang liggen goed geproduceerd daar waar ze moeten liggen. Een Bo Diddly song, dus die als ze hem niet wegfaden was hij nu nog aan het spelen.
7: Sweet home Chicago, Deze klassieker van Robert Johnson helemaal in de stijl van voorgaande nummers op zijn Steve Millers gedaan. Couplet, goed voorwerk en dan in de refrein de gitaar laten excelleren.
8: Can’t be satisfied: Lekker nummer, leuk begin. Goed gedaan.
9: Love the Life i live, deze Carpe diem quote van Bob Marley inspireerde Steve een nummer te maken met een aanstekelijk terugkerend gitaarrifje, echt interessant wordt het als de gitaar tempo gaat maken.
10: The Walk. Die start als beste uit startblokken en blijft daarna keurig in het tempo van het centraal terugkerende “The walk” voortkabbelen.
De zang en nummerkeuze ligt vaak zo dicht bij elkaar, dat,als je de cd helemaal afgeluisterd hebt, je de indruk hebt dat je naar één enkele track hebt zitten luisteren. Dat kan als een pré gezien worden. Het ligt allemaal lekker in het gehoor, goed geproduceerd en absoluut vakkundig gespeeld. Jammer genoeg vliegt het nergens uit de bocht en misschien is dat nou net wat ze een paar keer hadden moeten doen om deze CD om het echt spannend te maken. Het blijft “ Gelickt”
Tekst : Rob van Elst
Bron: http://www.bluesmagazine.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 5 mei 2011