Silje Hrafa - Two weeks, two months, two years (Waardering Muziekwereld) 6

Voor het opnemen van haar nieuwste en tweede cd had de Noorse zangeres Silje Hrafa er op gerekend dat de klus in twee weken geklaard zou zijn. Maar het duurde uiteindelijk veel langer vooraleer de tien liedjes ingeblikt waren en de nieuwe plaat op de markt kon worden gebracht onder de toepasselijke titel “Two Weeks, Two Months, Two Years”. De titeltrack werd als single gereleased in Noorwegen waar ze op heel veel airplay kon rekenen, mede door haar intussen al wat bredere bekendheid bij het grote publiek. Dat had ze te danken aan haar debuutplaat “Vanilla Kiss” uit 2004 waar ze een lange promotietournee door eigen land aan had gekoppeld, gevolgd door enkele optredens in IJsland, Zweden en zelfs even een uitje naar Amerika. Haar muzikale voorbeelden zijn de betere dames-countrystemmen zoals Gillian Welch, Beth Orton, Jewel en idool Dolly Parton van wie ze op de nieuwe cd zelfs de song “Coat Of Many Colours” covert. Haar eigen gecomponeerde liedjes sluiten trouwens naadloos aan bij die typische Nashville countrysound, net als haar lieflijk stemmetje en haar leuke looks, waarmee ze de mannelijke fans vrij gemakkelijk doch tevergeefs (zie hieronder de redenen) zal kunnen overtuigen. Voor de opnamen van dit album deed ze een beroep op een breed spectrum van Noorse topmuzikanten die er samen voor zorgden dat de productie zeer professioneel overkomt en de instrumentatie bij de songs nergens wat te kort komt. Er werden enkele typische countryinstrumenten bijgehaald zoals dobro, mandoline, banjo en viool. In het nummer “She” brengt Silje Hrafa een duet met een andere Noorse countryzanger Johnny Hide. Misschien is dit nummer wel wat autobiografisch want Silje Hrafa houdt van vrouwen en is een fervente voorvechtster van homorechten in Noorwegen, een land dat sowieso al als één van meest liberale landen op dit gebied mag worden beschouwd. De liedjes dan nog even kritisch evalueren: het zijn stuk voor stuk commerciële countrydeuntjes die allemaal een beetje in eenzelfde stijl worden gebracht. Onze favorietenselectie is: “Live Life”, “Turn Back Time”, “She”, haar bluegrassversie van “Coat Of Many Colours”, “Two Weeks, Two Months, Two Years” en het slotnummer “Nothing But A Dream”. Zes van de tien liedjes krijgen dus het stempel ‘OK’ en dat is tot nader order nog altijd geslaagd. Maar echt veel sneller heeft Silja Hrafa met dit album mijn hartje toch niet kunnen doen kloppen. Het zal haar allicht worst wezen.
(valsam)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 19 mei 2010