Shirley Collins - Lodestar  (Waardering Muziekwereld) 9

Shirley Collins - Lodestar

Toeval bestaat niet; onlangs vond ik in een verloren hoekje van een kringwinkel Lark Rise To Candleford, helaas op cd. Dit uit 1980 daterende pareltje van The Albion Band moet zowat de laatste keer zijn dat Shirley Collins haar toenmalige man Ashley Hutchings, bassist bij Fairport Convention, Steeley Span en Albion Band, vocaal flankeerde. Zesendertig jaar later is er eindelijk nieuw werk van de  Britse folkdiva.

Collins die als prille twintiger in ’59 al twee langspelers, Sweet England en False True Lovers uitbrengt, vergezelt in die periode folkarchivaris en pionier Alan Lomax  tijdens zijn veldwerk in het Diepe Zuiden van Amerika. De folkdiva trekt in ‘64 de grenzen van folk open met Folk Roots New Routes, een veelzeggende titel voor het samenwerkingsproject met Davey Graham, één van de meest verfijnde fingerpickers die latere grootmeesters als Bert Jansh, John Renbourn, Jimmy Page en talloze anderen beïnvloedt met zijn eclectische benadering.

Collins inspireert op haar beurt folkmeiden als Sandy Denny en fascinerende werkstukken, zoals The Power Of The Real Love Knot, Anthems in Eden en Love Death & The Lady. Geïnspireerde renaissance folk met interpretaties van traditionals, gekleurd door het avontuurlijke toetsenwerk en de inventieve arrangementen van zus Dolly. Tijdens een opvoering van Lark Rise in de jaren tachtig verliest ze haar stem, de onzekerheid knaagt lange tijd. Met Lodestar delft ze opnieuw diep in het rijke eeuwenoude verleden. Collins was al tachtig ten tijde van de opnamesessies in haar cottage in Sussex. De engelachtige stem van weleer zakt enkele octaven en klinkt ruiger en weliswaar wat minder toonvast, maar haar parlando blijkt uiterst geschikt voor de dramatische, donkere verhalen in Engelse en Amerikaanse  traditionals van de zestiende eeuw tot de jaren vijftig.

Er wordt geopend met zo’n typerend, in vier luikjes opgesplitste suite met instrumentale luikjes. Viool, kerkorgel, cello, banjo… vaak een enkele akoestische gitaar zoals in Washed Ashore, aangevuld met percussie en resonator in Pretty Polly. Met het van Blind Uncle Gaspard bekende Sur le Borde de l’Eau, een cajunsong die recent nog in de soundtrack van True Detective opdook, keert Collins terug naar de swamps van Louisiana. Collins duikt ook in haar eigen repertoire Death and the Lady dat ze in ‘68 met zus Dolly bracht, de nieuwe sobere gestripte versie imponeert meer dan ooit. La Collins doet stijvol uitgeleide met het op viool en orgel zwemmende The Sliver Swan.

Hopelijk vormt Lodestar niet de definitieve zwanenzang van deze grote folklady.

Auteur: Cis van Looy

Bron: www.writteninmusic.com

Deeplink: http://www.writteninmusic.com/roots/shirley-collins-lodestar/

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 1 april 2017

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex