Sheryl Crow - 100 Miles from Memphis (Waardering Muziekwereld) 8
De eerste single die Sheryl Crow kocht als kind was I Want You Back van The Jackson 5. Eind jaren ’80 was Crow achtergrondzangeres van Michael Jackson tijdens zijn Bad World Tour. Met 100 Miles From Memphis keert de zangeres terug naar de klanken uit haar jeugd. Titel 100 Miles From Memphis is een verwijzing naar de afstand tussen Memphis, Tennessee – bakermat voor veel country, rock-‘n’-roll en soul – en Kennett, Missouri, zo’n 150 kilometer noordelijker; de geboorteplaats van Sheryl Crow. Crows laatste twee albums – Wildflower en Detours – waren commercieel en artistiek niet zulke hoogvliegers als de voortreffelijke jaren ’90-albums Tuesday Night Music Club, Sheryl Crow en The Globe Sessions. De sticker op de hoes lijkt de twee vorige platen (respectievelijk uit 2005 en 2008) zelfs volledig te ontkennen, met de tekst “a long-awaited return of the 9x Grammy winner”. Het werd wel eens tijd dat ze weer een goed album uitbracht; zoveel is waar. Ironie wil dat geen enkel nummer daadwerkelijk is geschreven of opgenomen in Memphis, maar grotendeels in New York, Los Angeles en Nashville. Sessiegitarist Doyle Bramhall II en Justin Stanley (echtgenoot van Nikki Costa) produceerden samen met Crow. Het wordt evident dat Sheryl Crow een verleden heeft met oude soul van labels als Motown, Stax en Atlantic. Waar Roses And Moonlight een broeierige affaire met funk verraadt, is Eye To Eye een vluggertje met reggae – en vingervlugge Rolling Stones-gitarist Keith Richards als derde wiel. 100 Miles From Memphis bevat grotendeels eigen werk, maar ook enkele covers. Zo gaat Crow in duet met Justin Timberlake op Terence Trent D’Arby’s Sign Your Name en op Sideways met Citizen Cope – de zanger die het oorspronkelijk opnam in 2004. Bonustrack I Want You Back is een goed gelijkende cover van het Jackson 5-origineel. Zelfs Crows stem lijkt opmerkelijk veel op die van een jonge Michael. Los daarvan zijn deze coverversies compleet overbodig op het anderzijds prima album. In zijn beste momenten klinkt 100 Miles From Memphis als warme herinneringen aan Sly & The Family Stone (Our Love Is Fading), Stevie Wonder (Summer Day, Peaceful Feeling) en Al Green (op het fantastische titelnummer). Tussen de soulachtige arrangementen door ontbreekt het niet aan meer typische Sheryl Crow-nummers als Long Road Home, Say What You Want en de georkestreerde ballad Stop (sterke gelijkenis met Stop! van Sam Brown). Het album evenaart nergens Tuesday Night Music Club, maar toont wel de ambitie die we in geen tien jaar van Sheryl Crow gehoord hebben.
Pierre Oitmann
Bron: www.nu.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 3 augustus 2010
|
|