Roxanne Potvin - The way it feels (Waardering Muziekwereld) 8

Roxanne Potvin uit Quebec, Canada is een 23-jarige vocaliste en gitariste. Haar naam was me voor het eerst opgevallen op een cd van J.W. Jones. En later met haar debuut "Careless Loving" (2004) pakte deze Canadese singer-songwriter uit met een volstrekt onweerstaanbare en tijdloze portie blues, oude nachtclub rhytm & blues en een vleugje oude jazz, soul en folk. Op jonge leeftijd was ze reeds beïnvloed werd door blues, R&B en soulmuziek die ze op de radio hoorde en als tiener kreeg de bluesmicrobe haar volledig te pakken. Al zoekende haar inspiratie bij o.a. Ruth Brown, Dinah Washington, Billie Holiday, Freddy King, Howlin’ Wolf, Muddy Waters en Aretha Franklin speelde ze wat later met enkele muzikanten samen, er ontstonden bands die daarna weer overgingen in andere bands. Ook op het album "Time Bomb" hoor je drie vrouwen die weten hoe je een potje blues moet spelen en dat dan ook vol overgave en zonder pretenties doen. Ook hier zijn we behoorlijk onder de indruk van Roxanne Potvin die nu samen met de eveneens wat ondergewaardeerde bluesvrouwen Sue Foley (eveneens Canadees) en Deborah Coleman (Amerikaans) een heerlijke bluesplaat afleveren. Het speelplezier spat er niet alleen van af, maar de dames tillen elkaar hierbij ook nog eens naar grote hoogten, waardoor "Time Bomb" meer is dan de al niet misselijke som van de delen. Maar ook Potvin en haar band staat op het album "The Way It Feels" garant voor retroswing en -jump, shuffles en R&B-grooves. Daarenboven heeft Roxanne een aanzienlijk stembereik. Met haar flexibele bluesy stem die in eerste instantie wat doet denken aan een jonge Bonnie Raitt, Tracy Nelson en Susan Tedeschi bewijst ze dat ze stemtechnisch heel wat vaardigheid bezit. Dat deze dame boven de middelmaat zou uitstijgen stond van in het begin vast. Vanaf haar debuut kreeg ze ronduit fantastische recensies in de gespecialiseerde pers. Op "The Way It Feels" horen we gastmuzikanten als producer Colin Linden op gitaar (zelden iemand zo intens geïnspireerd horen spelen), het vocale van John Hiatt en Daniel Lanois, Bruce Cockburn op gitaar, Wayne Jackson op de trompet en trombone en voor de achtergrondvocalen werden een aantal Fairfield Four leden naar de studio gehaald. Kortom een band die weet hoe blues en soul moeten klinken. Potvin speelt hierbij niet alleen geweldig gitaar, maar zingt bovendien de sterren van de hemel met haar krachtige en soulvolle stem. Potvin koos niet voor de handliggende covers op deze plaat, zoals Joe Tex'"I Want To (Do Everything For You)" en het afsluitend swingende "Break Away" van Del Shannon, en natuurlijk konden een achttal zelf gepende songs niet ontbreken. Aan de namen van haar gasten alleen, kunt u merken dat ook Roxanne's stijlkeuze heel uitlopend is. Maar elke song geeft ze een eigen bewerking, waarin haar soulvolle stem en meestal ook het dobrospel van Colin Linden een prominente rol vertolken. De band had er ook duidelijk zin in, en dat kun je horen, meteen vanaf het eerste nummer "A Live That's Simple" met een meezingende John Hiatt en Daniel Lanois in duet met Roxanne op een prachtig Franstalig folkliedje "Le Merveille". Dat Potvin ook andere stijlen aankan hoort u best in de jazzy nummers "Sweet Thoughts Of You" en "While I Wait For You". Zelf bleef ik "Caught Up" herhaaldelijk spelen omwille van de oproepende jaren vijftig-sound.Kortweg: Roxanne Potvin heeft bovendien een stem die je niet zou verwachten als je haar foto op de hoes ziet - ze kan grommen en grauwen en heeft steeds dat intense ruwe randje dat je kippevel kan bezorgen. Blues in allerlei vormen, steeds weer gespeeld vol passie. "The Way It Feels" is een schitterende cd - subtiel en toch zeer stevig, met op de een of andere manier en af en toe een New Orleans en een Memphis feel.
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 6 maart 2010