Vaya Con Dios - Comme on est venu (Waardering Muziekwereld) 9
Zangeres Dani Klein
(Schoovaerts), die voordien vooral achtergrondzang verzorgt bij ondermeer Arbeid
Adelt, waar ze gitarist Willy Lambregt ontmoet, debuteert als frontvrouw van
Vaya Con Dios in de tweede helft van de jaren tachtig en hoe. Geflankeerd door
Lambregt en haar levenspartner Dirk Schoufs brengt het akoestische trio ‘Just a
friend of mine’ uit. Die eerste single is exemplarisch voor de eclectische sound
van het titelloze debuut een mengeling van latinsoul, gypsyswing en jazzy pop.
Lambregt heeft de groep ondertussen verlaten voor The Scabs en gaat voortaan als
Willy Willy door het leven. Klein gaat verder met Schoufs en de opvolger ‘Night
Owls’ opent de poort naar internationale erkenning en commercieel succes. Succes
dat een minder aangename keerzijde heeft. Als Schoufs de Brusselse zangeres
verlaat voor Isabelle Antenna staat ze er weer alleen voor. Dani zet echter door
en in ’92 wordt ‘Time Flies’ uitgebracht met die schitterende single ‘Heading
for a fall’, helaas een ietwat profetische titel. Nog voor de release overlijdt
Dirk Schoufs aan een overdosis. Er verschijnen nog enkele langspelers en
verzameld werk onder de naam Vaya Con Dios maar na ‘Promise’ uit 2004 wordt het
angstvallig stil. Die stilte wordt nu doorbroken met ‘Comme On Est Venu’ het
eerste integraal Franstalige album. Dani raakte als tiener verslaafd aan
soulmuziek, anderzijds zette ze enkele decennia geleden haar eerste stappen op
een podium in een musical over het leven van Brel, samen met George Brassens en
Barbara haar geliefde songwriters. Er prijkt nochtans geen werk van deze grote
Franse chansonniers op de nieuwe cd, wel twee songs van Leo Ferré. Het
beklijvende ‘Vingt ans’, evenals ‘Pauvre Rutebeuf’, een eeuwenoud gedicht dat
Ferré tot een song omsmeedde, een melancholische terugblik in de
achteruitkijkspiegel. Die gemoedstoestand overheerst ook in haar eigen werk dat
met medewerking van oudgedienden van Vaya Con Dios, zoals gitarist Carmelo
Prestigialcomo, tot stand kwam, terwijl zoon Simon als producer en als arrangeur
optrad. Die oudgedienden figureren bijwijlen ook als muzikanten ondersteund door
de ritmetandem met Hans van Oosterhout op percussie en Salvatore La Rocca op de
onvermijdelijke contrabas, terwijl William Lecomte sfeervolle toetsenaccenten
debiteert. De soepel swingende opener ‘Les voiliers sauvages de nos vies’ steunt
op twangend snarenwerk van Willy Willy. Op de titelsong, de bluesy loungeblues
‘Come on est venu’ trekt Klein strijdvaardig van leer tegen de hypocrisie en de
uitwassen van een strikte geloofsbelijdenis in het algemeen. Ook bijzonder fraai
klinkt ‘Il restera toujours’ met die weemoed uitademende harmonica van Toots
Thielemans ‘La vie c’est pas du gateau’ zingt Klein overtuigend op de jazzy
shuffles van Philippe Catherine, die andere Brusselse klasse muzikant. De
ingetogen pianoballade ‘Charly’s Song’ is een compositie van vader Charles
Schoovaerts die kort na de opnamesessies overleed. ‘Come On Est Venu’,
meeslepende, authentieke muziek van een ‘grande dame’ met een verhaal.
Cis Van Looy
Bron:
http://keysarchief.weebly.com/
http://keysandchords.yolasite.com/
Gepubliceerd op Muziekwereld: 29 december 2009
|
|