Terence Blanchard - A tale of God's will    (Waardering Muziekwereld) *****

Terence Blanchard - A tale of God's will

‘Voordat een storm toeslaat gaat de wind liggen. Het weer is mooi. New Orleans doet groots en relaxt aan. Mijn thuishaven staat bekend voor haar eten, muziek en zomerse hitte (...). Maar die kalmte is een waarschuwing. Een kreet. Luister naar de trompet....’ – Terence Blanchard.

Trompettist en componist Terence Blanchard presenteerde niet eerder zo’n uitgesproken album als zijn nieuwe A Tale Of God’s Will. Blanchard vertelt zijn persoonlijke verhaal, zijn ervaringen met orkaan Katrina en vooral de bittere nasleep ervan. Met regisseur en vriend Spike Lee toonde hij de wereld de tragische beelden van het verwoeste New Orleans, ondersteund door zijn herkenbare scores. When The Levees Broke diende als inspiratie voor Blanchards nieuwe album. Nu heeft zijn muziek geen ondergeschikte rol, maar staat zijn eigen verhaal op de voorgrond. De bitterheid. De woede. Het verdriet. Het is allemaal te proeven. Toch is A Tale Of God’s Will geen beladen album, dat alleen in mineur klinkt. De sfeer valt eerder te omschrijven als onheilspellend, mysterieus en krachtig. Vooral erg filmisch. Elke song vertelt zijn eigen verhaal. Als de ogen gesloten zijn, komen de beelden vanzelf, die tevens worden versterkt door de toegelichte opmerkingen in het mooi vormgegeven hoesje. Blanchards ruime ervaring als filmcomponist is kenbaar te horen in zijn rijke strijkarrangementen die hij schreef voor The Northwest Sinfonia. Bijzonder is dat zijn arrangementen geen speciale jazz- of klassieke sound hebben. De strijkers hebben een organisch en puur geluid, drukken emotie uit zonder dat het sentimenteel gaat klinken. Zijn arrangementen zijn ‘echt’ en in functie van Blanchards vele solo’s. De trompettist heeft zijn composities en solopartijen dusdanig opgebouwd dat er in diverse nummers sprake is van een prachtig geïntegreerde stem. Die stem is het meest aanwezig in songs als Levees, Wading Through, In Time Of Need, The Water, Mantra, Over There en Funeral Dirge. De helft van de cd dus zo’n beetje. Daarnaast is er een goede balans tussen solo’s en collectieve thema’s. Nergens worden de solo’s te lang of oninteressant en de thema’s zijn zeer toegankelijk en herkenbaar. Naast de strijkers valt Blanchards kwintet op. Al enige tijd speelt de trompettist met dezelfde muzikanten, wat vorig jaar te horen was tijdens het North Sea Jazz Festival. Bruce Winston (saxen), Derrick Hodge (bas) en Kendrick Scott (drums) vormen de harde kern. Nieuwkomer is de jonge pianist Aaron Parks en Zach Harmon speelt op sommige nummers percussie mee. Het kwintet vormt een goed op elkaar ingespeeld collectief dat elkaar de ruimte geeft en, ondanks afwisseling van diverse solo’s, gezamenlijk tot meerdere hoogtepunten weet te komen. Tevens is elk bandlid verantwoordelijk geweest voor één of meerdere composities. De songs waar de band wat meer op de voorgrond treedt zijn wat ritmischer en hebben iets meer een jazzsound dan de composities met het orkest. A Tale Of God’s Will is een duidelijke conceptplaat. Een album met een duidelijk statement en een grote kans om het beste jazzalbum van het jaar te worden. Blanchard laat zijn trompet ‘huilen’ en zijn muziek zingen. Een absoluut meesterwerkje.

6 december 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex