Talk Talk - The colour of spring ****  (Re-play)

Talk Talk - The colour of spring

Velen zien in Talk Talk nog steeds een modieuze Engelse synthi-popformatie, terwijl de kapper van haar kopstuk Mark Hollis toch al heel lang failliet moet zijn en de videoclips van zijn geesteskind geen peperdure mini-spektakelfilms zonder inhoud zijn. Ook in muzikaal opzicht is er voor de mensen die het horen wilden bij de formatie altijd aanzienlijk meer aan de hand geweest dan allerhande met name Engelse media ons wilde doen geloven en heeft de groep doorlopend een gezonde drang aan de dag gelegd om zich van het synthesizer-harnas te bevrijden. Op The Colour Of Spring rekent de formatie voorgoed af met alle vooroordelen, die jegens haar muziek bestaan. Volgens Hollis waren de arrangementen, die Gil Evans schreef voor de elpee Sketches Of Spain van Miles Davis, van grote invloed op het materiaal op de tweede Talk Talk-elpee Itís My Life. Het is een plaat waarop synthesizers het opnemen tegen akoestische instrumenten en het met een neuslengte winnen. Voor de helaas slechts acht nummers op The Colour Of Spring heeft Hollis zich vooral laten inspireren door de impressionistische componisten van het begin van de 20e eeuw en het eind van de 19e eeuw. Dit impliceert dat de synthesizer hier nog geen minuut aan spelen toekomt. Wederom onder de productionele leiding van Tim Friese-Green en met de assistentie van een keur aan gastmuzikanten waaronder verrassenderwijs Steve Winwood manifesteert Talk Talk zich op deze elpee veeleer in geluidscollages. Hun fijnmazige structuur en minutieuze uitwerking staan ervoor garant dat zij toch de impact van een compacte popsong kennen. De nieuwe lentekleuren van Talk Talk roepen zowel een intense spanning als kameleon-achtige sfeertjes en doorwrochte emoties op en ze onderscheiden zich instrumentaal vooral door de inventieve manier waarop de nog maar licht elektrische ondergrond wordt ingekleurd met de bijdragen van allerhande ook niet alledaagse akoestische instrumenten. Daar bovenop komt dan nog eens de uit duizenden herkenbare en nog immer superklagerige vocale voordracht van Hollis, die als een intellectualistische tekstdichter dit keer meer zijn hart laat spreken. Hoewel nog te bezien valt hoe het een en ander commercieel zal uitpakken (ik heb het grootste vertrouwen in een goede afloop), getuigt de muzikale koerswijziging die Talk Talk op The Colour Of Spring effectueert van durf, klasse en inventiviteit. Talk Talk zet zich met deze elpee in de markt als een hitparadegroep met karakter. In dit videocliptijdperk struiken we daar tegenwoordig bepaald niet meer over.

 

22 februari 1986

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex