Sven van Hees - Exotica   (Waardering Muziekwereld) *****

Sven van Hees - Exotica

Met een speedboot en een Diot zonnebril in de aanslag scheuren over de kabbelende golven van de Schelde. Je zou het gaan geloven bij het beluisteren van Sven Van Hees’ nieuwste muzikale trip Exotica. De klimaatverandering heeft zich in zijn hoofd al lang voltrokken. Na het overweldigende succes van het tweede album Gemini (uit 1999) van de producer uit Antwerpen en het stevig aanzwengelen van de lounge rage, is Van Hees nooit meer echt teruggekeerd naar zijn downtempo roots. De circel blijkt nu rond, want acht jaar na dato krijgt dat ultieme – in mono opgenomen! – meesterwerkje toch nog een waardig vervolg. Al bij de eerste akkoorden  van de openingstrack Flowmotion is Van Hees terug waar het allemaal begon. De adoratie voor mensen als Lonnie Liston Smith wordt hier pindakaasdik uitgesmeerd en alleen al deze track is de aanschaf van Exotica waard. Rhodes die er naar snakken te ontsnappen aan de alles verterende echo’s, een baslijn die voorbij waait als een zwoele oceaanbries, George Benson die van onder de parasol uit de losse pols een riedeltje meespeelt. Het is een formule die Van Hees als natuurlijk beheerst. Ook bij Sven Shui, Coco Skin en Good Moaning is het verplicht luisteren in Hawaïaanse bermuda met een verkoelende coctail en zonnecrëme factor 30 binnen handbereik. Productioneel is er grote vooruitgang geboekt. Het (ditmaal in stereo) opgenomen Exotica klinkt lichter en toegankelijker dan Van Hees’ vorige werk. Er zweeft een kitchy ondertoon door de nummers die de ingrediënten op ’s mans vijfde album prima op smaak brengen. In een tijd waar Cafe Del Mar is verworden tot een ordinaire Engelse voetbalkantine en loungecompilaties cadeau worden gegeven bij een bezoekje aan de sauna is Exotica de uitzondering die de regel bevestigt. Opgepast dus voor een zonnesteek.

16 december 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex