Suzi Quatro - Back to the drive  (Waardering Muziekwereld) ***

Suzi Quatro - Back to the drive

Suzi Quatro was al een rockchick toen de term nog uitgevonden moest worden. De zangeres liep in strakke leren pakjes op het podium rond, maakte macho rockmuziek en had een voorkeur voor snelle motoren. In de jaren zeventig scoorde ze enkele grote hits (met als uitschieters 'Devil Gate Drive', 'If You Can't Give Me Love', 'Stumblin' In' en 'She's In Love With You' uit respectievelijk 1974, 1978, 1978 en 1979). Haar sound leek als twee druppels water op die van The Sweet; niet verwonderlijk, want veel van haar liedjes werden geschreven door Mike Chapman en Nicky Chinn, die ook The Sweet van songmateriaal voorzagen. In de jaren tachtig taande haar populariteit. De glamrockrage was voorbij en door punk overbodig gemaakt. In 1983 verscheen Quatro's (geflopte) album 'Main attraction', waarna het lang stil bleef, op de onvermijdelijke compilaties na. De Amerikaanse stortte zich op een theater- en tv-carrière (en had onder meer een rolletje in 'Happy Days'), maar de echte doorbraak bleef uit en Quatro trok zich terug uit de schijnwerpers. Tot nu dan, want zonder al te veel bombarie zag twee weken geleden haar comeback-album 'Back to the Drive' het licht. De openingstrack (en tevens het titelnummer) klinkt alsof er de afgelopen 30 jaar geen reet is veranderd: er is wat geroezemoes te horen en na een twintigtal seconden roept Suzi Quatro triomfantelijk (en met een stem als schuurpapier) 'I'm back!', waarna de bonkende gitaren invallen en de glamrockglitterbal begint te draaien. Quatro wisselt meetikkende (voorspelbare) midtempo popnummers ('15 Minutes of Fame', ''l'll Walk Through The Fire With You') af met uptempo rock ('Dancing in the Wind', de cover 'Rockin' in a free World', 'Born Making Noise') en maakt af en toe een klein uitstapje (het Indiaas getinte 'Duality', het Brian Setzer-achtige 'Don't Do Gentle'). Quatro dook voor 'Back to the Drive' de studio in met oudgedienden als The Sweet-leden Steve Grant en Andy Scott en songwriter Mike Chapman – 'never change a winning team', nietwaar? Het album had net zo goed 15 jaar geleden of vorig jaar uitgebracht kunnen worden – de 12 tracks leunen met name op de jaren zeventig, met een flinke scheut jaren tachtig-rock. 'Back to the Drive' maakte aanvankelijk niet zoveel indruk op me, maar ongemerkt zette ik de cd steeds weer op repeat, om vervolgens enthousiast mee te stampen. Het album zit vakkundig in elkaar, het speelplezier spat er vanaf en de meezingfactor is hoog. Nieuwe fans zal de inmiddels 55-jarige Suzi Quatro er niet mee weten te winnen (daar is het allemaal te voorspelbaar en te gedateerd voor), maar 'Back to the Drive' is wel een fijne en sympathieke zaterdagavondplaat voor wie is blijven hangen in de jaren zeventig of af en toe nog steeds op plateauzolen rondloopt. Of dat graag zou willen natuurlijk.

 

Bron: http://www.araglin.nl/pivot/entry.php?id=591

Geplaatst op Muziekwereld: 24 oktober 2006

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex