Stacey Kent - The boy next door ***½   

Stacey Kent is een zangeres met een zeer eigen, ietwat kinderlijk stemgeluid. Niet naïef of popperig, zoals Marilyn Monroe, maar wel heel lichtvoetig, dartelend en altijd met een optimistische klank. De vijf albums die ze tot nu toe maakte, bevatten alleen standards, maar met 'The Boy Next Door' (Candid/Coast to Coast) verandert dat. Haar eerbetoon aan mannelijke vocalisten omvat naast jazzsingers als Tony Bennett, Frank Sinatra en Nat King Cole ook popmusici als Burt Bacharach, James Taylor en Paul Simon. Het maakt 'The Boy Next Door' tot een gevarieerde plaat, waar van alles in zit. Alhoewel Stacey aan de popsongs weinig toevoegt, weet ze toch met een breekbare finesse een eigen toon te zetten. Maar over het algemeen lijkt Kent's stem toch wat te licht voor gedragen ballads met emotie (zoals 'You've Got a Friend'). Stacey Kent is vooral op haar top in up-tempo songs, zeker die waarin ze haar ironie kwijt kan, zoals 'Makin' Whoopee' of 'Oo-Shoo-Be-Doo-Be'.

12 februari 2004