Shannon Curfman - Fast lane addiction (Waardering Muziekwereld) ****
Toen ik enkele maanden geleden de
Britse bluesgigant John Mayall mocht interviewen, sprak hij me vol lof over de
nieuwe piepjonge veelbelovende bluessgitartisten die op zijn platen en wat
concerten meegespeeld hadden, als Eric Steckel en Shannon Curfman, die volgens
hem nog een mooie carrière voor de boeg hadden. Eric Steckel kenden we
voldoende, we hadden hem al een paar maal zien optreden, en hadden ook hem vijf
weken eerder geïnterviewd. Shannon Curfman, een jongedame van 20, kenden we toen
minder. Ze had pas haar debuut gemaakt toen ze als "bakvis" van 14 een contract
mocht tekenen voor Arista, die haar in eigen beheer uitgebrachte cd van bijna
een jaar voordien, (ja ze was dus dertien!) re-releasde in een wat luxuezer
uitziende hoes. Shannon's debuut, "Loud Guitars, Big Suspicions", was een echte
bluescd, en ze oogste er enorm veel bijval mee. Daarom is 't wat raar dat er
acht jaar voorbijgingen voor haar opvolger er aankwam. "Take It Like A Man" een
mini-cd tussendoortje, met vijf songs die allen terugkomen op haar nieuwe cd,
"Fast Lane Addiction". En één ding valt bij beluistering meteen op, de blues
heeft plaatsgemaakt voor bluesy rock 'n roll songs, en komt de gelijkenis met
Johnny Lang boven. Net als Lang is ze afkomstig uit Fargo en ook hij nam op zijn
veertiende een debuutcd op. Daarnaast was hij ook haar mentor, speelde op haar
debuut, en hun muziek heeft momenteel ook veel raakpunten: Lang begon eveneens
met pure blues en beide maken ze nu popsongs in blues gedrenkt. Alleen gaat
Shannon er nog wat steviger tegenaan dan Johnny Lang. Haar keiharde gitaarrock
is tamelijk ver verwijderd van wat ze acht jaar geleden deed, hoewel ze toen, in
haar jeugdige overmoed de gitaar ook wel eens durfde martelen. De composities
zijn echter behoorlijk sterk en zouden op de Amerikaanse FM stations wel eens
behoorlijk kunnen scoren. De titelsong bijvoorbeeld is wel uiterst hard voor
radionormen, maar heeft een refrein dat "werkt". "Liitle Things" is zelfs nog
wat sterker om dezelfde reden. Uiterst stevige FM rock. Bij "Square In A
circle", de eerste rustiger song, is de gelijkenis met Johnny Lang's muziek
groot. "Stone Cold Bitch" steunt wat op Govt Mule/ Black Sabbath gitaren, maar
is ook een mooie song vol power. Veruit de beste song volgens mij is "Why",
eerder rustig in vergelijking met de rest, mooi gezongen en net wat subtieler
gitaarwerk.
Shannon Curfman, de nieuwe young lady of blues/rock.
(RON)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 20 januari 2008