Scrappy Jud Newcomb - Ride the high country (Waardering Muziekwereld) 8½
De uit de zeer uitgebreide Austin Texas muziekscène afkomstige Jud Newcomb komt ons hier verrassen met zijn derde plaat Ride The High Country met 10 eigen songs. Met zijn rasperige, doorleefde stem geeft hij een geloofwaardige touch aan zijn (veelal medium tempo) rocksongs en weet hij ons zeker te overtuigen van zijn kwaliteiten. Deze aangename rootsrock doet me een beetje denken aan John Cougar Mellencamp, met dien verstande dan wel, dat de songs die ons hier ten gehore worden gebracht veel beter zijn dan wat we het laatste decennium van Mellencamp te horen hebben gekregen. Deze door de 'roots'-wol geverfde muzikant heeft eerder al gewerkt met bekende namen als Calvin Russell, Todd Snider, Ray Wylie Hubbard, Gurf Morlix (die enkele dagen geleden nog te bewonderen was in het Toogenblik in Haren) en zelfs Dan Stuart van Green On Red. Ook op deze plaat spelen er in totaal een twaalftal muzikanten mee, wat zorgt voor een fijn, uitgebalanceerd geluid. Jud Newcomb is een singer-songwriter die een beetje van alle markten thuis is en dat moet ook want de concurrentie in Austin is bikkelhard, getuige hiervan een steevast overweldigend aanbod op de jaarlijkse muzikale hoogmis SXSW. De opener 45 Rpm heeft zijn naam niet gestolen, het is inderdaad een ideale single om grijs te worden gedraaid op de radio. Een rocker van een song met een erg leuke hook, die al na enkele keren luisteren zich in je hoofd nestelt en daar blijft hangen. Een ‘meezinger en mee fluiter’ van het kaliber van Radio Nowhere van Springsteen. Maar wat mij betreft, vormen de ballades op Ride The High Country duidelijk het sterkste wapen van Newcomb. Luister maar eens naar Could I Write The Song met een hele mooie akoestische gitaarintro, alsook naar The Night Has Worn You Down (hier komt Bruce Cockburn even om de hoek kijken) en zeker Don't You Turn That Song Off, de absolute topsong op deze plaat, smaakvol ingekleurd door een zoemende bas en een zachtjes huilende slidegitaar. En de titel zegt het eigenlijk al, dit liedje is te mooi om af te zetten. Op de hoes een foto die gepast de sfeer van deze cd weergeeft: een prairie, bergen op de achtergrond, dreigende wolken in een donkere lucht... Dit alles suggereert de typische Amerikaanse thematiek van het onderweg zijn, de zin van een leven ‘on the road’, en dat is zeker een van de kernpunten in het repertoire van deze Jud Newcomb. (MV)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 2 mei 2009
|
|