Saybia - These are the days ****
Om maar gelijk met een cliché te beginnen:
Het is altijd moeilijk om na een succesvol album met een opvolger te komen. En
succesvol was de vorige zeker. In 2002 is na de Scandinavische landen ook
Nederland volledig overstag gegaan voor de toegankelijke Britpop van deze
sympathieke Deense band. Bij de eerste beluistering van deze nieuwe plaat dacht
ik heel even dat de hooggespannen verwachtingen niet werden waargemaakt, het
gevaar om in herhaling te vallen ligt immers op de loer. Bij de tweede
luisterbeurt kon deze eerste indruk meteen overboord gooien.
Wat een fantastische plaat is dit. Dit klinkt helemaal niet als een
herhalingsoefening, sterker nog, het lijkt wel of er een andere zanger aan het
werk is. Vond ik op de vorige de zanger nog enigszins een
Chris Martin kloon (ja die van Coldplay), op These Are The Days heeft zowel
Soren Huss als de rest van de band veel meer een eigen geluid ontwikkeld. Zwakke
momenten zijn eigenlijk niet te vinden, en het aantal
singlekandidaten is ongekend hoog. In het bijzonder I Surrender, en Bend The
Rules springen er wat mij betreft uit. Tot besluit nog een paar weetjes:
Wist jullie dat…
- er een Nederlands tintje aan deze cd zit? Het artwork is namelijk van niemand
minder dan Anton Corbijn.
- er rond de release van dit album een uitgebreide clubtour door Nederland zal
gaan plaatsvinden?
Saybia is terug en zal voorlopig nog wel even
blijven. Missie geslaagd.
21 december 2004