Sandy Dillon - Nobody's sweatheart ***Ĺ  (Re-play)

Sandy Dillon - Nobody's sweatheart

Sandy Dillon vertrok na haar studie klassieke muziek aan het Berklee College Of Music naar New York om er als jazzpianiste in bars te gaan spelen. Ze werd ontdekt door haar vertolking van de rol van Janis Joplin in een floppende Broadway Musical en mocht twee albums met Mick Ronson opnemen voor Elektra. Deze albums werden niet uitgebracht. Het derde in 1995 wel, waarna Elektra haar dumpte. In de jaren daarna nam ze drie albums op voor indie labels, geassisteerd door haar levenspartner Steve Bywater. Hij overleed kort na de opname van East Overshoe in 2001. Nobodysís Sweetheart is haar eerste album op eigen kracht. Dillons muziek wordt wel vergeleken met die van artiesten als Nick Cave, Beefheart en Tom Waits, maar wat mij betreft maakt zij gewoon Dillon-muziek. Sandy beschikt over een uniek stemgeluid, dat soms wat kwelend klinkt en enige gewenning vereist. Ze speelt voortreffelijk (elektrische) piano en haar liedjes zijn vervat in moderne arrangementen met soms hip-hop-elementen. De prachtige strijkers in sommige songs zijn een aparte vermelding waard, net als het prima baswerk van Alan Bleay. Hoogtepunten zijn het Beatlesque The Stain, het broeierige Letís Go For A Drive, de pianoballad Feel The Way I Do en het magistrale The Silent You. Nobodyís Sweetheart bevat geen gemakkelijke muziek, het kostte mij de nodige uren, maar deze waren het waard.

 

14 december 2003

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex