Ry Cooder - I, Flathead (Waardering Muziekwereld) 9½
Sinds de befaamde California Goldrush die begon in 1848, en de expansiedrift van de 20e eeuw, lijkt zelfs de sky van Californië niet de limit. Maar dat ging niet over éen nacht ijs. In deel éen van Cooder’s trilogie werd bijvoorbeeld een compleet dorp van zijn ziel beroofd om plaats te maken voor een baseballstadium (Chavez Ravine) en My Name Is Buddy ging over misoogsten, stakingen en vakbondsperikelen. Maar wat blijft is het grenzeloze optimisme. De zon schijnt er minstens 300 dagen per jaar. Zo heeft dragracer Dick Nixon in dit derde deel de stellige overtuiging dat het altijd sneller kan op de enorme zoutvlakte bij Salt Lake City. ‘I’m gonna drive like i’m never been hurt…’. Hij vormt de rode draad in I, Flathead; The Songs Of Kash Buk And The Klowns, die ook de personages zijn in de bij de luxe editie ingebonden novelle. Californië is hier een wereld waarin weirdos als Shakey The Alien (vriend van Kash) de norm zijn, gevoerd door de amusementsindustrie, sci-fi en indianenverhalen. Cooder borduurt muzikaal voort op de ingeslagen weg bij Chavez Ravine. De latin-invloed is nooit ver weg, maar country, blues en folk vormen toch de hoofdmoot. Als schooljongen adoreerde Kash Buk Johnny Cash evenzeer als Buddy Red Cat van Hank Williams hield. Hij kende toen wel 5000 countrysongs… Ook was hij verzot op steelgitaren en Western Swing: Spayed Kooley (sic) en Speedy West. Met zoon Joachim en Jim Keltner op de drumkit, vaste bassist René Camacho en Mariachi Los Comperos, voegt Ry weer een boeiend hoofdstuk toe aan zijn oeuvre.
Recensent : Ruud Verkerk
Verschenen in Plato Mania nr: 244
Datum recensie: 19-6-2008
Plato Mania waardering: ****
Bron: www.platomania.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 2 augustus 2008