Roomful Of Blues - Raisin' a ruckus     (Waardering Muziekwereld) ****

Roomful Of Blues - Raisin' a ruckus

Al sinds haar ontstaan koestert de blues een bepaalde vorm van hoop. Niet voor niets is het de muziek voor de 'restless survivors', gemaakt door artiesten met slechts één doel: doorgaan, vooral doorgaan! Dat laatste gaat zeker op voor Roomful of Blues, dat nooit heeft stil gestaan sinds haar oprichting in 1968. Ondanks de talloze bezettingswisselingen door de jaren heen is dit gezelschap eigenlijk nooit van haar oorspronkelijke koers afgeweken. Tot op de dag van vandaag is het dan ook de ultieme bluesrock formatie met die kenmerkende blazersectie in de gelederen. De kiem voor deze band werd dus gelegd in 1968. Duke Robillard en Al Copley richtten toen een band op, die zich toelegde op Chicago Blues. Na driejaar echter besloten ze het accent te verleggen naar swing, jump, R&B en jazz, waartoe ze de band uitbreidden met een blazersectie. In 1977 verscheen op Island het immiddels enkele malen heruitgebrachte debuutalbum "Roomful of Blues". Sinsdien hebben vele (een veertig tal) muzikanten deel uitgemaakt van dit momenteel achtkoppige gezelschap. Onder de naam Roomful of Blues verschenen vele albums, maar ook andere albums waarop de band anderen begeleidde, namen die me meteen naar boven komen zijn Eddie Cleanhead Vinson, Joe Turner, Earl King en Colin James. Anno 2008 is van de line-up van het eerste album alleen Rich Lataille (alt- en tenorsax) over. Trompetist Bob Enos doet mee vanaf "Dressed Up To Get Messed Up" (1984), terwijl gitarist Chris Vachon, de huidige bandleider, in 1990 toetrad. - Bob Enos (4 juli '47 - 11januari '08) is bij het verschijnen van dit nieuw album overleden aan een hartaanval. Hij was 60. - Sinds de vorige albums "That’s Right!" (2003) en "Standing Room Only" (2005) wordt de band, na opnieuw drastische wisselingen, gecompleteerd door: Travis Colby (piano), Dimitry Gorodetsky (upright en elektr. bas) en Ephraim Lowell (drums). Zanger Mark DuFresne heeft voor het nieuwe album "Raisin' A Ruckes", zijn plaats moeten afstaan aan de voortreffelijke Dave Howard. Met deze line - up klinkt Roomful of Blues weer zo vintage als het maar kan, waar het speelplezier en een denderende mix van blues, jump, swing, R & B en jazzyblues hand in hand gaan. De blazersectie swingt vet. Vachon soleert alsmaar overtuigender en Howard heeft veel kracht in zijn soulvolle stem, hetgeen al dadelijk te horen is in de opener "Every Dog Has Its Day", een nummer dat blaakt van enthousiasme. Zoals steeds komt het collectief uit Rhode Island met geïnspireerde uitvoeringen van gedreven swingende blues met T-Bone Walker, Count Basie, Big Joe Turner en Louie Jordan als grote invloeden. Hierbij komen ze dan ook bijzonder overtuigend uit de hoek in de rockende nummers "Lower on Your List of Priorities", "Sweet Petite" en "Big Mamou". Heerlijke New Orleans klanken zijn verder terug te vinden in "I Would Be a Sinner", "Solid Jam", "New Orleans" en "Every Dog Has Its Day". Old fashion jazzyblues is te horen in de swingende titeltrack, deze track doet niet enkel denken aan Count Basie's klein jazz ensemble met een Lester Young, maar ook aan de arrangementen van Ray Charles ten tijde dat David "Fathead" Newman en Hank Crawford tot de blazers behoorden, want in dit een nummer is de stuwende blazerssectie echt op zijn best. Roomful Of Blues -fans kunnen op beide oren slapen. De band staat er als nooit voorheen. Vernieuwd, teruggaand naar de muziek die hun eerste albums zo kenmerkte. En dat heeft opnieuw een prachtig album opgeleverd, dat we hier in Rootstime graag promoten.

Bron: www.rootstime.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 20 maart 2008

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex