Ron Sexsmith - Retriever ****½
Ron
Sexsmith maakte als songschrijver sinds zijn titelloze debuut in 1995 grote
indruk. Als één van de weinigen van zijn generatie weet
hij melodieuze rijkdom te combineren met tekstuele diepgang. Als zanger van zijn
eigen werk wist hij aanvankelijk minder te overtuigen, aangezien zijn stem wat
dunnetjes is. Door te experimenteren met verschillende producers kwam hij echter
steeds dichter bij het geluid, waar zijn stem goed in gedijt. Op zijn zevende
album Retriever grijpt hij terug naar het geluid van zijn eerste albums met
Mitchell Froom, maar er zijn ook echo's te horen van het geslaagde
countryrock-uitstapje met Steve Earle, op het album Blue Boy uit 2001.
De ambachtelijk geknede liedjes van Ron Sexsmith nestelen zich niet
altijd meteen tussen de oren, maar hebben vaak wat extra beklijftijd nodig. Op
de twaalf nummers horen we Sexsmith als observerend
songsmid vol hoop, die ons trakteert op rijk gevulde popliedjes met
Beatle-invloeden en ingetogen mijmermomenten, afgewisseld met een enkel steviger
nummer en licht-swingende soul. Mij heeft Retriever inmiddels volkomen gegrepen
en zal daarom voorlopig blijven steken in mijn NAD cd-speler.
14 juni 2004
Terug naar Hoofdindex