Romi Mayes - Achin in yer bones (Waardering Muziekwereld) 8½
De coverfoto ziet er uit als een oude kartonnen elpeehoes. De randen lijken gekreukeld alsof de plaat talloze malen ruw uit de kast is getrokken. En de ronde slijtplek toont de afdruk van het gewicht van andere platen. Daarmee maakt Romi Mayes twee dingen duidelijk. Een: het hoeft niet mooier dan nodig is. Twee: ze heeft respect voor collega’s uit het vinyltijdperk. Voor Janis Joplin bijvoorbeeld, zo stel ik me voor. Achin In Yer Bones (Me And My Americana/Munich) is de ijzersterke opvolger van het ook al niet misselijke Sweet Somethin’ Steady. De Canadese Mayes laat zich weer leiden door Gurf Morlix, producer en multi-instrumentalist. Het is een prachtige combinatie die direct vanaf de eerste tonen van de bottleneck slidegitaar van Morlix raak is. In het openings- en titelnummer gaat het over de tijd dat Hayes door Canada zwierf. Een harde tijd, op een gegeven moment moest haar moeder haar redden met een busticket voor de Greyhound om weer huiswaarts te kunnen keren. Achin In Yer Bones is bluesier dan de voorganger. Het is een album waarop Mayes de liefde verklaart aan de liefde. De lijfelijke liefde vooral, de lust. I can’t tell you that I’m lonely, that you’re my one and only, but I know, yes I know, we got somethin goin on. Voor zolang als het duurt natuurlijk. Soms gaat de liefde niet verder dan een seksuele escapade in een steeg met een onbekende, terwijl de band de instrumenten staat in te laden. Natuurlijk sijpelt de blues dan als vanzelf door de songs. Gurf Morlix zorgt ervoor dat ze het hoofd boven houdt in het moeras dat leven heet.
john gjaltema
Bron: www.altcountry.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 18 juni 2009
|
|