Rokia Traoré - Tchamantché (Waardering Muziekwereld) 9
Sinds ik de Malinese zangeres in het jaar 2000 ontdekte met haar fenomenale tweede cd Wanita, behoort zij voor mij tot de top van de Afrikaanse vocalisten. Afkomstig uit een zeer gegoede adellijke diplomatenfamilie bracht Traoré haar jeugd in allerlei landen in Afrika, Azië en Europa door. Zij kwam daardoor in aanraking met een veel grotere variëteit aan muziek dan in Mali al aanwezig is en dat geeft haar muziek een unieke kwaliteit, waardoor ze verschilt van andere Malinese muzikanten. Ingetogen, subtiel en jazzy doet Traoré mij denken aan een Afrikaanse Joni Mitchell, met eenzelfde smeulende intensiteit. De basis van haar muziek is echter altijd traditioneel Malinees en dat geldt ook weer voor Tchamantché, al is de n’goni het enige traditionele instrument op de cd en worden de rollen die op de voorgaande albums werden ingevuld door kora en balafon dit keer gespeeld door gitaren. Het Malinese karakter van deze aan Ali Farka Touré opgedragen plaat wordt er echter niet minder door. Qua zang en liedjes zou deze fraaie cd nergens anders vandaan kunnen komen. Als hidden track brengt Rokia een ongehoord mooie versie van de Gershwin-klassieker The Man I Love.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 26 september 2008