Robbie Williams - Reality killed the video star (Waardering Muziekwereld) 5
Na een lange radiostilte is Robbie Williams weer boven water gekomen. Niet alleen is er een reünie van de succesvolle boysband Take That in de maak, Williams werkte de voorbije maanden ook aan een achtste soloalbum. Het resultaat is 'Reality killed the video star': een (te) sterk geproduced maar grijs album. We horen geen echte uitschieters, geen potentiële superhits en de sporadische overacting is af en toe lachwekkend. De scherpe kantjes van zijn vorige albums zijn afgeveild en de bad boy in Williams is nergens meer te bespeuren. We waren nochtans opgetogen toen we het plaatje voor de eerste keer door de luidsprekers lieten knallen. Althans, bij aanvang. 'Morning sun' staat stevig in zijn schoenen en is een goed opgebouwde popsong. De strijkers leiden in, waarna het nummer aanzwelt tot een aangenaam luisterlied. Ook de iets stevigere single 'Bodies' is een van de betere van 'Reality killed the video star': je hoort de energie stromen. En helaas: tot daar ons enthousiasme. 'You know me' is een in clichés vervallen popdeuntje dat danig op de zenuwen werkt: denk shoo-wap-wap, handgeklap, een pianoriedeltje en een (ongetwijfeld wiegend) achtergrondkoortje, alles zit erin vervat. Als je dan ook nog de tekst 'Since you went away / my heart breaks every day' erbij hoort, krimp je helemaal ineen van zeemzoeterige ellende. Meer met-violen-overgoten-piano op 'Blasphemy': voor ons niet meer dan een zagerige dertien-in-een-dozijn-song die evengoed op de soundtrack kon staan van de nieuwste Disneyfilm. Dan is 'Do you mind' toch beter: de stroperigheid glijdt hier even van Williams af om plaats te maken voor wat geinige poprock, hoewel 'Do-o-o-o-o-o-o you mind if I-I-I-I-I-I touch you' ook niet getuigt van originaliteit. Nog meer Disneytaferelen bij 'Deceptacon': de stemecho en het toverstafgeluidje: zelfs Bambi zou er de lachstuipen van krijgen. Gelukkig maakt 'Difficult for weirdos' aan het einde nog wat goed: het elektronische geluid zorgt hier voor een minder kitscherig geheel. 'Reality killed the video star' bulkt van de platitudes en kan ons door het uitblijven aan power en verrassingen maar weinig boeien. Niks tegen ballades overigens, maar de overdaad aan clichéritmes, voorspelbare refreinen, echo's en achtergrondkoortjes kelderden algauw onze verwachtingen van dit album.
Julie Van Oost
Bron: http://www.cuttingedge.be/music/reviews/177362-robbie-williams-reality-killed-the-video-star-
Gepubliceerd op Muziekwereld: 7 december 2009
|
|