Rachael Sage - The blistering sun (Waardering Muziekwereld) ****

Rachael Sage - The blistering sun

Er zijn weinig artiesten die bijna zo ongeveer elk jaar een plaat uitbrengen en waarvan dat album ook nog een zelfde constant niveau weet te halen als de voorgangers. Rachael Sage is een van dat soort muzikanten. Na "Ballads & Burlesque" uit 2004 is "The Blistering Sun" alweer haar zevende album. Aan sommige stemmen ben je of meteen verknocht, of ze doen je gruwelen. Pianiste Rachael Sage heeft zon stem en ik behoor tot de groep die haar uit duizenden herkenbare stemgeluid prachtig vindt. Echter de nummers op "The Blistering Sun" hadden echter net zo goed op haar vorige albums kunnen staan. Hiermee wordt direct ook het enige echte manco aangegeven: echt verrassend is "The Blistering Sun" niet. Begeleid wordt Rachael Sage door haar vaste groep van muzikanten, waaronder violist Allison Cornell (Cyndi Lauper), drummer Dean Sharp (Moby), gitarist Jack Petruzelli (Rufus Wainwright), bassist Todd Sickafoose (Ani DiFranco) en cellist Julia Kent (Antony & The Johnsons). Een vooraanstaande rol is ook wederom weggelegd voor de blazers (Russ Johnson) die sinds een aantal platen in de muziek van Rachael Sage een belangrijke rol spelen en de muziek een jazzier karakter geven. Alleen al de overdonderende nummers: het creatieve "Featherwoman", het romantische "Proof" of het tragische "93 Maidens" rechtvaardigen de aanschaf van dit album. In grote lijnen is haar muziek dan ook een logisch vervolg op haar voorgangers (alhoewel het er op lijkt dat Rachael Sage enig experimenteren ook niet schuwt). Voor de echte fans is "The Blistering Sun" een onmisbare toevoeging aan het al bijzonder uitgebreide repertoire van deze dame. Voor de gewone liefhebbers is er minder nieuws onder de zon. Voor al diegenen die Rachael Sage (nog) niet kennen is het nu de aangewezen tijd om eens te luisteren naar deze platen om te horen waartoe zij zoal in staat is. Conclusie: "The Blistering Sun" is niet echt vernieuwend, bevat wel wat experimenteel klinkende popliedjes met zoals Amerikanen dat noemen 'explicit lyrics' maar is en blijft gewoon een echte, goede Rachael Sage plaat.

Bron: www.rootstime.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 29 april 2008

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex