Peter C. Johnson - Soul sherpa ****

Peter C. Johnson - Soul sherpa

Vroeger had ik een LP van Peter C. Johnson uit 1978, medio jaren 80 evenals al het overige vinyl verkocht. Van dat album resteert in mijn muziekarchief nog wel een opname op een analoge cassette. Mij staat vooral zijn speelse versie van de standard Catch a Falling Star bij. Snel na die LP en de daarbij horende tour verdween Johnson uit het zicht. Hij had problemen met drugs, kickte af en bracht in 2001 voor het eerst in 23 jaar weer een cd uit. En nu is er dan Soul Sherpa, een plaat, waarop Johnson zijn kijk op de wereld niet onder stoelen of banken schuift. Luister maar eens naar Is It Dark Inside The Burka? Johnson begeleidde ooit als lid van The Manic Depressives niemand minder dan Bonnie Raitt. Bonnie doet nu Peter een gunst door de vocalen te verzorgen in Lower Power. Johnson heeft een goede smaak als het om achtergrondzangeressen gaat, want ook Laurie Sargent, bekend van de Twinemen, en Kris Delmhorst zijn aanwezig. Deze dames zijn afkomstig uit de Boston- scene en dat geldt voor bijna alle muzikanten op Soul Sherpa. Samen zetten ze een sound neer die dan richting singer- songwriter gaat, dan weer richting een ingetogen Bruce Springsteen, zoals in Speedballs, Pretzels & Beer. Peter C. Johnson brengt zijn teksten fluisterend, meer pratend dan zingend, met een stem die op het stemgeluid van Bob Dylan lijkt. Dylanís One Too Many Mornings past Johnson dan ook als een maatpak. Peter C. Johnson is weer terug, deze keer hopelijk niet tijdelijk maar voorgoed.

29 augustus 2004

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex