Patti Smith - Dream of life  ***½  (Re-play)

Patti Smith - Dream of life

Negen jaar heet het geduurd, het lange wachten op een nieuw levensteken van Patti Smith, de hogepriesteres van de punk, maar nu ligt hij dan in volle glorie op de draaitafel. Dream Of Life, de eerste solo-schijf van een herboren Patti. Herboren? Jawel. Magic Patti keerde in 1978 de rock & roll de rug toe om zich volledig te wijden aan haar nieuwe rol van echtgenote en moeder. Ze trouwde met naamgenoot en collegamuzikant Fred ‘Sonic’ Smith, bekend van zijn wilde escapades met de roemruchte groep MC5, en werd moeder van het jongetje Jackson. Het prille gezin leidde een teruggetrokken bestaan in de buurt van Detroit tot Patti twee jaar geleden met Freds hulp begon te werken aan haar comeback. Dream Of Life, geproduceerd door Jimmy Lovine en husband Fred, bevat acht nummers met een gemiddelde duur van om en nabij de vijf minuten. De nieuwe songs verraden een grote betrokkenheid met het lot van de mensheid en de overleving op deze planeet. Huwelijk en moederschap blijken tot een nieuwe vitaliteit en een onverwoestbaar positivisme te hebben geleid. Mens durf te dromen, lijkt haar motto te zijn, en alles zal ten goede keren. Slaat allen de handen ineen en maak van deze planeet een paradijs. Zoiets ‘Power to the people’, riep John Lennon ooit, en Patti zegt hem nu met hernieuwde geestdrift na: ‘People have the power’. Zelf draagt ze tegenwoordig, zoals blijkt uit de Robert Mapplethorpe-foto op de hoes, niet alleen lange leuke vlechten, maar ook een strijdbaar button met de letters PHTP, People Have The Power is ook in een verkorte versie op single uitgebracht, een enthousiast gezongen strijdlied, waarvan de heilzame boodschap het gebrek aan muzikale verfijning moet compenseren. Wie het nummer nog niet heeft gehoord en erover denkt de plaat te kopen, raad ik aan eerst naar Paths That Cross te luisteren. Dit is niet alleen één van de hoogtepunten van de plaat, maar is tevens het nummer waarop Patti nog het meest als de oude Patti klinkt. De Patti van Horses en Radio Ethiopia was een bezielde rock & roller met een charismatische uitstraling. Haar optredens waren een soort eredienst van de rock & roll. Zij maakte bezweringsmuziek, waarin zij de confrontatie aanging met haar demonen. Die tijd is voorbij en komt niet meer terug. De muziek die zij nu maakt is nog steeds intens en bezield, maar minder gekweld en van de goden bezocht. People Have The Power, Up There, Down There en Looking For You klinken zoals rockmuziek tegenwoordig in Amerika klinkt en je moet moeite doen om de vonk die erin zit op jezelf te doen overspringen. Going Under is een fraaie ballade, maar naar mijn smaak misschien toch iets te mooi geproduceerd. Where Duty Calls, over het politieke geweld in het Midden-Oosten, is indrukwekkend, maar vooral door Patti’s stem. The Jackson Song is een ontroerend slaapliedje voor haar zoontje, dat voor een vredig slot van de plaat zorgt. De beste nummers zijn naar mijn smaak het reeds genoemde Paths That Cross en de titelsong, waarvan niet geheel duidelijk is of met de aangesproken ‘you’ manlief Fred of Onze Lieve Vader die in de hemel zijt wordt bedoeld. Voor de duidelijkheid: ik beschouw het als een zegen dat zij weer terug is en ervaar Patti’s teksten nog steeds als de meest indrukwekkende die ik ken. Waar ik een beetje moeite mee heb, is het iets te gladde rock-geluid, dat haar unieke songs soms in een bedenkelijke mainstream-richting stuwt. Patti has the power. Nog altijd. De power ook om een plaat te maken, die nog meeslepender zal zijn dan deze, die toch niet helemaal aan de hooggespannen verwachtingen voldoet.

 

18 juni 1988

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex