Nitin Sawhney - London undersound (Waardering Muziekwereld) 9
We mogen de kortzichtige muziekleraar van Nitin Sawhney’s school wel dankbaar zijn. Hij maakte de racistische opmerking dat enkel de klassieke werken van de blanke meestercomponisten serieus als muziek kunnen worden beschouwd, en vormde zo een belangrijke inspiratiebron voor de kleine Nitin. Aangezien in de huiselijke kring flamenco- en jazzmuziek de scepter zwaaiden en overal in zijn wijk Indiase en dancemuziekt de appartementen binnen knalden, besloot Nitin alles in het werk te stellen om het ongelijk van zijn leraar eigenhandig te bewijzen. Tot op de dag van vandaag vormen die ingrediënten uit zijn jeugd de basis van zijn muzikale recept. De bomaanslagen in de Londense metro op 7 juni 2005 troffen Nitin zwaar, vooral omdat hij twee weken later in dezelfde trein zat die aankwam op het perron waar het tragische schietincident met de Braziliaanse jongen had plaatsgevonden. Vanaf cd-opener Days In Haze uit Sawhney zijn verontwaardiging over de veranderingen die na de aanslagen zijn ontstaan in zijn leefomgeving. Alsof alles beweegt in slowmotion, laat hij ons weten. Wie echter denkt dat die ervaring hem bitter heeft gemaakt, is aan het verkeerde adres. Nog indringender dan op zijn vorige cd’s roept hij de luisteraar op om open te staan voor de diversiteiten en de mogelijkheden die de multiculturele samenleving de moderne mens biedt. Dat zulks kan leiden tot superieure, eigentijdse muziek blijkt uit alle liedjes op deze cd. Bijgestaan door een grote groep muzikale vrienden als Paul McCartney, Imogen Heap, Ojos de Brujo en Anoushka Shankar maakt Nitin een indrukwekkend document over het Londen zoals hij dat kent en tevens een ontroerend muzikaal appèl om samen te leven en te werken.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 17 februari 2009
|
|