Nina Violet - Lose strife (Waardering Muziekwereld) 7½
Weinig is er bekend over de uit
Massachusetts afkomstige Nina Violet. Deze folky multi-instrumentaliste, bracht
een tweetal jaren geleden in het alternatieve circuit een album uit genaamd
‘Nina Violet And The Invisible Orchestra’ en stelt ons nu ‘Lose Strife’ voor. In
de openingstrack‘ Better Than to Bruise You’ valt meteen de soberheid van de
productie op die van ‘Lose Strife’ een erg persoonlijk album maakt. Ook
opvallend: de bezwerende ‘Ooh –Ooh’s’ en ‘Ah – Aah’s die veelvuldig de backing
vocals uitmaken op deze plaat. Soms doet Nina Violet ons wat denken aan ‘Cat
Power’ of ‘Feist’, maar meestal klinkt ze gewoon helemaal als zichzelf. Dit is
ook het geval bij het lekker voortkabbelende ‘Way Down Washing Dirty Dishes’ en
zelfs in een simpele lovesong als ‘Yellow Flash’ klinkt Nina Violet authentiek.
Dubbel hoogtepunt (er staan twee versie op de plaat) is ‘Burn the Bridge’, een
mooi, traag walsje waarbij Garth Hudson (The Band) even een handje toesteekt op
accordeon. De lyrics van de plaat zijn soms complex of moeilijk verstaanbaar, al
laat een titel als ‘Someday We’ll Be Alive’ weinig aan de verbeelding over.
Neerslachtigheid en zielepijn zijn vaak troef, het leven is geen lachertje. Op
het album is een rijke verzameling instrumenten te horen: gitaren, bas, drums,
violen, klavecimbel, synthesizer, orgel, accordeon, sitar… Dit allegaartje doet
bij momenten zelfs ook even denken aan het sfeertje dat een groep als ‘Beirut’
weet op te roepen. Ook heel mooi: het melancholische ‘Tiny Seeds’ dat zich na
elke beluistering meer en meer ontvouwt en de folky, (bijna) meezinger ‘Slow Me
Down’. In de slottrack ‘Cayuse’ kiest Nina Violet (& band) voluit voor een
alternatieve benadering. We schrokken ons warempel een hoedje om aan het eind
van deze meestal zeer rustige plaat, plots een paar fuzzy elektrische gitaren
door de boxen te horen knallen. Na deze laatste verrassing duwen we zonder maar
één seconde te twijfelen nog eens op de ‘replay’knop om de plaat te laten worden
wat ze eigenlijk is: een groeiplaat.
Shake
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 8 januari 2009