Nik Freitas - Sun down (Waardering Muziekwereld) 9
Nik Freitas heeft al diverse hier onopgemerkte cd’s op zijn naam staan. Misschien had ik ook nooit van deze nieuwe gehoord als Brigt Eyes-voorman Conor Oberst hem inmiddels niet had ingezet als gitarist. Diens Team Love-label brengt dan ook Freitas’ derde uit. De man die ooit fotograaf was bij een skateboardblad speelt in zijn tien eigen songs traditiegetrouw alle instrumenten zelf. Zijn nummers zijn desondanks veel verzorgder dan die van zijn baas. Voor zijn inspiratie put hij namelijk vooral uit de popmuziek van de late jaren zestig en zeventig: invloeden zijn onder meer Paul McCartney en de Kinks, maar ook een band als Crowded House. Freitas doet echter veel meer dan stilistisch navolgen. Hij wilde op de gammele tweedehandsapparatuur van zijn huisstudio tien keer opnieuw niet minder dan de perfecte popsong uitvinden en slaagde ook nog in die moeilijke opgave. Zijn melodieën blijken catchy maar rijk voorzien van tegenmelodietjes, bijvoorbeeld gespeeld op een prominente bas. Over onverwachte wendingen strooit Freitas ook nog geregeld rootsy accenten als een bluesy piano en dienende gitaarsolo’s. Toch laat hij ruimte, waardoor zijn songs een natuurlijk evenwicht vinden. Over die sfeervolle muziek zingt Freitas laconiek met meeslepende meerstemmige refreinen. Omdat de vorm daarbij de inhoud ondersteunt, is hij rijp voor ontdekking met terugwerkende kracht. De tien songs hebben in ieder geval alle ingrediënten om klassiek te worden.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 17 mei 2009
|
|