Neeka - Robin (Waardering Muziekwereld) 7
Door het
prominente gebruik van
barokinstrumenten, zoals kerkorgel,
klavecimbel, pianoforte en luit, ging er van
Neeka's vorige album 'Women Wonderland' (2006) een ietwat
archaďsche sfeer uit. Op haar nieuwste,
'Robin', heeft deze sfeer plaatsgemaakt voor een door-en-door 'hedendaags',
poppy geluid, gedomineerd door gitaar en piano – en met op één song ('Carsong')
zelfs de beats van een drumcomputer. Het lijkt op het eerste gezicht een
drastische stijlwending, maar toch is er nauwelijks sprake van een
verrassingseffect, want de kernelementen uit Neeka's vroegere songs zijn ook
weer op 'Robin' terug te vinden. Wie houdt van een warme, meerstemmige en
technisch perfecte zang, weldoordachte teksten (die in een loepzuiver Engels
worden gebracht), en melodieën die zwerven tussen het uitbundige en het
melancholische, wordt met deze cd op haar/zijn wenken bediend.
Openingsnummer 'French Girl', over een meisje dat er niet in slaagt om op
amoureus vlak de juiste keuzes te maken, steekt van wal met een psychedelische
instrumentale intro (die wat doet denken aan deze van de Beatlessong 'Blue Jay
Way'), waarna een getokkelde gitaar, viool en een ritmepartij invallen. De
strofes worden eenstemmig gezongen, maar in de refreinen breekt er telkens een
meerstemmige geluidsmuur van verschillende Neeka's los. Deze gesofisticeerd
gearrangeerde zangoverdubs
zijn langzamerhand Neeka's handelsmerk geworden, en hebben haar al ontelbare
keren vergelijkingen met Joni Mitchell opgeleverd – voor het laatst nog in een
interview met De Standaard, waarin Neeka de invloed van de Canadese
singersongwriter (h)erkent, maar eraan toevoegt dat ze toch liever als "eigen"
wordt gepercipieerd. Het is een terechte opmerking, want zóveel Joni-sfeer dient
er zich voor het overige niet aan op 'Robin': Neeka's songs missen immers de
jazzy ondertoon die daarvoor nodig is, en de ongegeneerd vrolijke, catchy
popliedjes 'Crazy' en 'Carsong' (de eerder vermelde track met de drumcomputer)
schudden zelfs het kleinste greintje overeenkomst van zich af.
Neeka's ervaring, kennis en kunde zorgen ervoor dat geen enkele song op deze cd
minderwaardig te noemen is, hoewel hij ook zijn zwakke momenten heeft. Enkele
songs ('Orphan Boy', 'Not Enough Trying' en titelsong 'Robin') hebben een weinig
memorabele, monotone melodie (alsook eerder flauwe teksten), terwijl het refrein
van 'Child in the Wild' storend hard lijkt op het bekende eighties-nummer
'Moonlight Shadow'. Daarnaast zijn sommige tracks te overdadig gearrangeerd –
een Phil Spectoriaans horror vacui is soms weinig veraf. Dat het adagium
less is more nochtans ook voor Neeka kan gelden, bewijzen de circulerende
YouTube-filmpjes van prachtige, naakte solo-uitvoeringen van 'Fall Behind' en
'Butterfly', twee songs uit 'Women Wonderland'. Hopelijk schept ze in haar
huidige concerttournee opnieuw de ruimte voor dergelijke soberheid.
Jens van de Maele
Bron: http://www.kwadratuur.be/releases.php?id=5644
Gepubliceerd op Muziekwereld: 8 december 2009
|
|