Natacha Atlas - Gedida  ****Ĺ 

Natacha Atlas - Gedida

Gedida is de meest opzienbarende cd die ik dit jaar beluisterde. Het bijzondere is een evenwicht van traditionalisme en experimenten (verwerking van veel psychedelische invloeden, soul en rappen in het Arabisch). Natacha Attas is bekend van haar zang en dans bij Transglobal Underground. Vrijwel alle tracks zijn opgenomen en/of bewerkt in Cairo. De bezetting is een mix van Westerse (Engelse) en Egyptische instrumenten (een Arabische dulcimer, de santour, is duidelijk aanwezig, hoewel de hoestekst hem niet vermeldt) en musici. Het opvallend warme, romantische geluid refereert ook duidelijk aan de jaren zestig door Shadows-achtige gitaren en warmbloedige orgeltjes. Het geweldige The Righteous Path doet door de vioolarrangementen denken aan Itís A Beautiful Day. Mooi zijn Mon Amie La Rose, sec geproduceerd, Frans gezongen, gevoelig en sensueel, en Aqaba met zijn meeslepende ritme en felle schalmeisolo die zo uit een Gnaoua-festival lijkt te zijn weggelopen. Ezzay is Egyptisch maar zeer modern geproduceerd. Het klinkt voor westerse oren helemaal niet vreemd; de pianobreaks zijn geweldig mooi. De rap, echootjes en elektronica op Bastet zijn heel apart, vooral in combinatie met zoetgevooisde vioolachtergronden. Blaadi begint met een mooi samenspel van sax en orgel, om vervolgens sensueel en vol soul verder te gaan. Op One Brief Moment hoor je als je goed luistert even na het begin saxofoon-achtige echogeluiden, herinnerend aan Soft Machine. Dit Engels gezongen nummer sluit de cd erg mooi af. Gedida heeft het kenmerk van een klassieker.

 

20 november 2004

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex