Mulehead - Finer Thing ****
Na een dikke zes jaar en vier cd’s speelde Mulehead op 29 oktober vorig jaar een afscheidsconcert in thuishaven Little Rock, Arkansas. Want ook voor bands geldt dat het slechts ‘fenceposts to pass by and weeds on the roadside’ zijn, zoals Kevin Kerby zingt in Feathers In The Wind, het slotnummer van vierde cd Finer Thing. De van oorsprong Texaanse zanger-gitarist en liedjesschrijver Kerby is altijd de drijvende kracht geweest achter Mulehead. In de loop der tijd ontstond de permanente line-up, met Dave Raymond (gitaar, dobro, lap steel), Geoff Curran (drums, gitaar, mandoline) en Brent LaBeau (bas). Deze laatste cd laat Muleheads prettige mix van rock, pop en country horen, die ik voor het gemak maar altcountry zal noemen. Waarbij de groep nu eens gevoelig uit de hoek komt (Frankie Lee, Favorite Song), en dan weer stevig uitpakt (Whatcha’ See, Stubborn Blood). Opener There Are Nights is ‘pure pop for now people’ (horen we daar niet het intro van Every Breathe You Take van the Police?), à la de vroege Wilco. De ballade Sober Weekends laat een lekker rinkelende gitaar horen. Crows On A Wire is één van de hoogtepunten van de plaat, mede dankzij de gastvocalen van Virginia Ralph. Het loom schuifelende Gardener’s Manifesto geeft tips voor tuinders (‘All you really need is water, sweat and seed’). Deep Water is een instrumentale Jimmy Bryant & Speedy West-cover. Out On The Porch klinkt mede door het orgel als swampy southern rock. Vooral dankzij de sterke liedjes (zestien maar liefst), de warm-nasale stem (denk aan Jeff Tweedy) van Kevin Kerby en het afwisselende gitaarwerk van Dave Raymond is Finer Thing een afscheid op niveau. Stoppen op je hoogtepunt heet dat. En laten we maar niet al te bedroefd zijn, want Kerby gaat in zijn eentje gewoon door.
27 mei 2005