Morrissey - Years of refusal (Waardering Muziekwereld) 9
Morrissey’s solocarrière kwam moeizaam op gang, maar kende vijf jaar terug met You Are The Quarry toch een voorlopig en acceptabel hoogtepunt. Jammer dat hij zich op de opvolger Ringelor Of The Tormentors liet inpakken door Tony Visconti, die hem productioneel volkomen zielloos maakte. Dat vond de zanger blijkbaar zelf ook want Years Of Refusal is net als You Are The Quarry geproduceerd door Jerry Finn, een man met een punk-attitude en dat doet Morrissey hoorbaar goed. Een aantal van de hier gepresenteerde nieuwe songs kwam al voorbij tijdens zijn laatste Greatest Hits-toernee. Ze krijgen hier de bewerking die ze verdienen. Morrissey schreef de twaalf songs met drie van zijn bandleden en zij hebben de juiste knopjes ingedrukt. Years Of Refusal opent met het ultrastrakke Something Is Squeezing My Skull en het kind van Manchester zet meteen de toon door There Is No Hope In Modern Life te prediken. De hier opgediende heftigheid in tekst en sound is kenmerkend voor het hele schijfje. Hij tovert met een marsritme op Mama Lay Softly On The Riverbed, tovert bombast in Black Cloud en toont zijn melancholische kant in I’m Throwing My Arms Around Paris. All You Need Is Me stond al op zijn Greatest Hits-album en hij had wat mij betreft mogen skippen. Zeker omdat That’s How People Grow Up, de beste rocker die hij in tijden heeft opgenomen, bijna identiek is. Hoogtepunten zijn het Ennio Morricone-gestuurde When I Last Spoke To Carol en het dreigende It’s Not Your Birthday Anymore. Daarna schakelt hij in You Were Good In Your Time over op standje zwart en lispelt hij ‘Let you hear rest, lay back your head’. Met de vijftig in zicht haalt Morrissey met Years Of Refusal onbarmhartig uit. Er is hart, ziel en vuur, veel vuur! Morrissey speelt weer mee, en dat is een geruststelling.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 19 maart 2009
|
|