Moke - The long and dangerous sea (Waardering Muziekwereld) 8˝
Neerlands favoriete britrockers zijn terug na het immense succes van het gouden debuutalbum Shorland. Denk echter niet dat de mannen er zich op hun tweede album makkelijk vanaf hebben gemaakt. Waar Shorland voornamelijk rockende, naar Paul Weller en Oasis neigende songs bevatte, daar klinkt The Long And Dangerous Sea weidser en (nog een stuk) melodieuzer. Geheel in stijl met de immense reeks bands die momenteel goede sier maken met een eighties-sound (Editors, Interpol, White Lies) wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van pakkende synthesizerdeuntjes, maar die opsmuk verbloemt niet dat de liedjes nog beter zijn dan die van het al niet misselijke debuutalbum. Het dansbare Switch, als vanouds heerlijk ‘zeikerig’ gezongen door Felix Maginn, is een hoogtepunt en het breekbare Nobody’s Listening is werkelijk schitterend. Met het pompeuze Lament, dat qua bombast Muse naar de kroon steekt, schieten Maginn & co. iets te ver door in hun ambitie, maar verder niets dan lof voor dit uitstekende tweede album.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 10 november 2009
|
|