Moby - Hotel ****½
Een ingetogen Moby-plaat zonder samples, dat hadden we nog niet gehad. Moby heeft het dan ook niet makkelijk gehad sinds zijn vorige album 18 uit 2002. Eminem was hem publiekelijk aan het provoceren en Moby steunde actief de presidentskandidaat die het niet werd. In het songtekst-loze cd-hoesje doet de voormalige rave-pionier uit de doeken waarom hij voor deze albumtitel heeft gekozen. Kort door de bocht komt het er op neer dat Moby gefascineerd is door hotels, omdat het intieme en anonieme ruimtes zijn waar mensen in slapen, seks hebben en relaties beginnen. En toch geven de gereinigde kamers je volgens de artiest het idee dat jij de allereerste gast bent. Dit gegeven trekt hij op onnavolgbare wijze door naar hoe wij ons leven leiden. Goed, terug naar de muziek. Verwacht geen techno-breakbeat-rock-hits als Honey of Bodyrock. De single Lift Me Up is de enige voetjes-van-de-vloer-kans. In deze catchy song geeft hij kritiek op de stand van zaken in de wereld na 9/11 en dat doet hij op een onmiskenbare Moby-manier die nooit echt de diepte ingaat. Dus kunnen we op de dansvloer vrolijk ‘o la la la la’ meezingen met deze regelrechte hit. Wat verder overblijft op het album zijn pakkende popliedjes over de liefde en het leven. Tijdens de opnames had hij het geluid van Sisters Of Mercy, Killing Joke en New Order in gedachten. Mix deze bands met kalme Moby-tronica en je hebt het nieuwe toegankelijke geluid van Moby te pakken. Resumerend: album van de buitencategorie, ware het niet dat ik een halve ster aftrek wegens weer zo’n verfoeilijk copy-controlled schijfje van de platenmaatschappij.
29 april 2005