Minus Story - My iron truss (Waardering Muziekwereld) ***
Dat No Rest For Ghosts, het vorige album van Minus Story, niet op verdenking van openbare dronkenschap van de muzikale weg is gehaald, mag een wonder heten. Wat een zwabberen spreidde dat album ten toon! Uitgezonderd There Is A Light dan. Hier klinkt Jordan Geiger’s stem breekbaar maar blijft ze mooi tussen de lijnen. Met enige reserve openden we dan ook het doosje van My Ion Truss, het nieuwe album van de band uit Missouri. Overigens, we waren vooral teleurgesteld in No Rest For Ghosts omdat dit een band is die een Mens Van Ongebaande Paden meteen een warm hart toedraagt. Ze roept haar eigen potentieel op als het ware. Producer John Congleton moet een goede invloed op de band hebben gehad, want op My Ion Truss is geen sprake meer van zwabberen. Vast zingen is er nog steeds niet bij, maar het evenwicht tussen experiment en vaste vorm is, hoe delicaat ook, min of meer gevonden. Aan Minus Story kleeft het vreemde dat ook aan Danielson klinkt. De wat bijzondere zoon die Neil Young en Will Oldham in gedachten ooit kregen. Eigenzinnigheid die geen durf behoeft omdat alle andere opties niet openstaan. Tien prachtige liedjes vol van onvolkomenheden. En dan een mens toch vol aandacht keer op keer kunnen laten luisteren. (Wim Boluijt)
Bron: www.hanx.net
Gepubliceerd op Muziekwereld: 1 december 2007