Mike Oldfield - Amarok   ****Ĺ  (Re-play)

Mike Oldfield - Amarok

Op de hoes van deze cd staat een waarschuwing, die is bedoeld voor de uilskuikens die de hele dag met een hoofdtelefoon op lopen. Als je deze cd opzet, begrijp je die waarschuwing, want er zit een ongelooflijke dynamiek in deze opnamen. Vooral in het hoog. Er zitten pieken in die via een hoofdtelefoon als een laser door je hersenen zouden kunnen branden. Veel albums van Oldfield kabbelen maar door als een rustig beekje door een pittoresk landschap. Dat is hier niet het geval. Net als je denkt even in je bootje te kunnen uitrusten, doemt er een waterval op, krijg je een bui over je heen of slaat de bliksem in. Er is een uitgebreid instrumentarium ingezet, variŽrend van gitaar tot ukelele en van spinet tot marimba. Daarnaast hoor je vreemde geluiden als een mechanische hond die blaft, iemand die zín tanden poetst en gerommel in een gereedschapkist. Het zorgt voor een uiterst gevarieerd geluid. Hoewel er vocalen te horen zijn, onder andere een groot Zulu-koor, moet je Amarok als een instrumentaal album zien. Op Amarok staat het boeiendste auditieve behang dat Oldfield in jaren heeft afgeleverd. Nog beter dan Tubular Bells, maar het enorme succes van deze demo zal hem altijd wel blijven achtervolgen.

 

15 september 1990

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex